ویرگول
ورودثبت نام
Mah
Mahدکتری مملکت- هندسه خوانده و علاقه مند به تجارت و کامپیوتر ساینس:)
Mah
Mah
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

در دنیای مرموز ها(؟؟؟!!!) چه میگذرد...

کم نبود اوقاتی که از نظر دوست نما های اطرافم ، مرموز به نظر می رسیدم..

این روزا آدما انگار با هضم درونگرایی یا حتی بی جنبه بودن خودشون مشکل دارن و ترجیح میدن در عوض

از عنوان مرموز استفاده کنن. سال سوم راهنمایی معلم ریاضیمون ازمون میخواست چرکنویس هامون رو هر چند وقت نشونش بدیم تا بفهمه ما درس خوندیم یا نه!

یادمه برگه هامو از پوشه ی قرمز پلاستیکم بیرون آوردم و نشونش دادم. خوب تمرینام یه سری تمرین هندسه از کتاب هندسه ی سوم دبیرستان بودن. من معتقدم اونا چیز خاصی نبودن. اما معلمم گفت : حالا اسم معلمی که باهاش کلاس گرفتی چیه؟(:

ولی من اسمی نداشتم که بگم...

این اولین جایی بود که انگار من مرموز شناخته شدم.

همون سال یه جلسه معلم نگارش ما برای بحث قیاس و البته فان ! میگفت هر دونفری که دوست دارن بیان تا بقیه اونارو از لحاظ تیپ شخصیتی مقایسه کنن.

و بله... من بازم مرموز تر از دوستم دیده می شدم...

گنگ بودن شخصیتم از دید بقیه، فقط این نبود. باعث شده بود عصبانیت و بغض درونیم رو، مثلا وقتی به هدف دلخواهم نمی رسیدم، با چیزای پرتی مثل بیماری روانی یا شکست عاطفی اشتباه بگیرن!!!

اخیرا دوستی داشتم که ناراحت بود از مورد توجه قرار نگرفتن !اونم به هدف روابط عاطفی!

خوب نمیدونم چی باعث کاهش سطح دغدغش شده بود... اما تهش غیر مستقیم بهم فهموند که تو ذهنش احتمال میده منم وسط یه ماجرای رمانتیک هستم!!!

خسته کنندس... درک نشدن برام خیلی خسته کنندس... اهدافمو نگاه میکنم... روحمو با طبیعت تازه میکنم...

ولی من خیلی خوب اینو فهمیدم که هیچ چیز از درک شدن و دوستی واقعی شیرین تر نیست...

خودم رو بابت شخصیتیم سرزنش نمیکنم... خودم رو متفاوت نمیدونم! این اولین قدم برای بهتر شدن حالمه...

اما چطور بگم... من واقعا خستم... چون منم دوست دارم در طول روز پیام داشته باشم اما نه فقط پیام مشکل و کار...

اطمینان دارم که انتظارم بیش از حد نیست!من هم یک انسانم!

ولی نمیدونم کی قراره بقیه هم بپذیرن که

من هم یک انسانم.... انسان...


دلنوشتهدرونگراییخستگی
۷
۰
Mah
Mah
دکتری مملکت- هندسه خوانده و علاقه مند به تجارت و کامپیوتر ساینس:)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید