نمیدونم... کلمه ی نمیدونم بیشترین کلمه اییه که تو زندگیم ازش استفاده میکنم...
نمیدونم دقیقا داستان چیه... اما خستم...
تو زندگی بار ها پیش اومد ناامید شم... یا ناراحت... الان پی بردم دیگه چندان برام مهم نیست...
مهم نیست... چون الان هر روز باید فکر این باشم که آیا هنوز سالم هستم؟!...
من از نوشتن خسته شدم... اینم یکی دیگه از کاراییه که شاید همه جوره امتحانش کردم و من رو به مقصدم نرسونده...
خوب چه فایده...با نوشتن که چیزای از دست رفته بر نمیگردن...
الان ساده ترین چیز ها هم میتونه جنگ اعصاب بزرگی درست کنه...
هرکس سرش تو لاک خودشه(و نه کار خودش)...تا یه جایی میتونی همون آدم قبلی بمونی...
که فکر می کنه با نوشتن و کار کردن،اصل داستان رو از یاد می بره...
در نهایت ... قراره چی بشه نمیدونم و من واقعا تا کی به جنگیدن ادامه میدم...
