یادتون میاد وقتی مدرسه میرفتیم یه وقت هایی یکی از همکلاسی هامون یا اصلا خودمون یه سوال خارج از مبحث کتاب داشت و معلم ها بهش میگفتن : وقت کلاس و نگیر! و به اون ادم اجازه (پرسیدن) نمیدادن؟!
از همون روزا دیگه ذهن ما از سوال ساختن و سوال پرسیدن زده شد . ما از اون جا به بعد تبدیل شدیم به میرزا بنویس هایی که فقط بهمون یاد دادن جواب سوال هایی و که هیچوقت نداشتیم حفظ کنیم!
ادمیزاد با سوال به دنیا میاد، با کلی سوال و چرایی وارد زمین میشه . اما خودمون دستی دستی خلاقیت و ذهن سوال سازشو از بین میبریم و تبدیلش میکنیم به فردی که تو چهارچوب های دست ساز بقیه گیر بیفته و نتونه پرواز کنه.
یادم میمونه که اگر یه روزی معلم شدم هیچوقت به کسی که میپرسه نگن وقت کلاسو نگیر!