رنج

تو یه کتابی نوشته بود اجتناب از رنج خودش یه نوع رنجه....

اینکه هی تلاش کنیم رنج نکشیم هی تلاش کنیم که ازش فرار کنیم درست یه نوع رنجه که داره عذابمون میده اونم ترس از رنج کشیدنه

ما به عنوان انسان و اشرف مخلوقات قراره تو این دنیا رنج بکشیم بایدددد

چیزی نیست که بتونیم از زیرش شونه خالی کنیم

ولی اینجا یه راه حلی هست؛ اونم اینکه خودت تصمیم بگیری برای چی رنج بکشی

تو میتونی برای اهداف بزرگت برای تغییر به یه نمونه بهتر از خودت برای انسان بهتری بودن رنج بکشی و در نتیجه به نفع خودت هم باشه و تحملش هم به مراتب راحتر از رنجیه که از بیرون بر ما مستولی میشه.

طبق عادتی که دارم و تلاش میکنم واسه همه مسائل زندگیم از کتابا راه حل پیدا کنم خیلی دنبال کتابی گشتم که بتونه بهم بگه زندگی ینی چی هدف از انسان بودن هدف از بودن من تو این دنیا چیه

ولی چیز به درد بخوری نیافتم چون واسه هر جوابی یه تبصره ای بود که اون جوابو زیر سوال ببره

اینکه ما به دنیا اومده باشیم صرفا برای عبادت خداوند راستش نمیدونم چرا نمیتونم قبولش کنم چون اگر هدف خدا فقط این بوده که منِ انسان عبادتش کنم خب همرو فرشته خلق میکرد ک دائما در حال عبادت باشیم

ن انسان اونم با این تاریخ پر فراز و نشیبش

روزی که بفهمم من واقعا چرا اینجام و قراره چیکار کنم اون روز عید منه :|

انسان بودن {با توجه به اون چیزی که در فطرت واقعی ماست}مارو متحمل رنج بسیاری خواهد کرد.

ولی به نظرم این نوع رنج نوع قشنگیه :)

من درس میخونم کار میکنم زبان های مختلف یاد میگیرم مهارت هایی ک توی دنیای امروز نیازه رو یاد میگیرم وکتاب میخونم با ادما صحبت میکنم و همچنان تلاش میکنم بین اینا بفهمم کدومشون مفهوم منه

هرچه در فهم تو آید آن بود مفهوم تو.... عطار میگه :)

ولی دلم میخواد همه ی ما به شیوه ای که دوست داریم قشنگی این دنیا رو ببینیم و لمس کنیم .

تو بهم بگو ما چرا اینجاییم؟