افسردگی ینی چی؟
این روزا هر پیج انگیزشی اینستاگرام و..دارن از راه های مقابله با افسردگی میگن
ولی ی سوال آیا واقعا فک کردن افراد مبتلا به افسردگی اینقدر حوصله دارن که این متن ها رو بخونن و لایک و کامنت وشیر کنن و در نهایت در زندگیشون به کار ببرن که افسرده نباشن
آره؟
من ک اینطور فکر نمیکنم
گاهی وقتا ی چیزایی تو ذهنمون هست که منطقیه و قبولش داریم ولی قلببمون چی
من توزندگیم شکست خوردم بارها مثل هر آدم دیگه ای
ولی با سنگین ترین شکستم خودم هم شکستم به معنای واقعی کلمه
از اون روزا نزدیک دو سال میگذره ولی هیچ وقت این من اون من سابق نشد
اعتماد به نفسم عزت نفسم امیدم باورم به خودم همش شکست و خورد شد
هنوز ک هنوزه نتونستم بلند بشم حال ادمیو دارم که بعد مدتها دویدن با زانو خورده زمین و دگ نمیتونه بلند بشه
من الان دقیقا همون ادمم
میدونم همه ی ادما تو زندگیشون شکست میخورن
میدونم شکست برای اینه ک ما ی سری چیزا رو یاد بگیریم
میدونم هیچ ادمی نیست ک شکست نخورده باشه مگه اینکه اصن هیچ مسیری رو شروع نکرده باشه
میدونم
ولی سه ساله که قلب من گرفته
ته حرفام در رابطه با اون واقعه و شکست فقط بغض و اشک
هرچی دلیل منطقی میارم برای خودم هرچی ی مسیر جدید برای خودم میسازم نمیتونم فراموشش کنم نمیتونم ازش دل بکنم نمیتونم کلا بیخیالش بشم و خودم رو از مسیرش خارج کنم
از طرفی هم مسیر های دیگ ای ک میتونم بهش برسم برام سخته خیلی سخت حس میکنم نمیتونم انجامش بدم و از پسش بربیام
صادقانه هیچ امید و باوری به خودم ندارم
و خب اینه ک در اوج جوونی دارم با ناامیدی و حسرت تایم میگذرونم
این ادمی ک الان هستم هیچ شباهتی ب من سابق نداره
ادمی ک میرفت و یاد میگرفت هرچی ک دوست داشت رو و اصن براش مهم نبود شکست بخوره چون میدونست بلدنیست و داره یاد میگیره ادمی ک امید وار بود اعتماد ب نفس بالا داشت وهمیشه سرحال و خندون بود
این ادم دائم المضطرب غمگین ناامید هیچ شباهتی ب من نداره
و من این ادمو دوست ندارم واقعا ندارم
کاش میتونستم برای خودم کاری کنم
چون باورکنین شروع کردن روزای عمر آدم با بغض خیلی سخته خیلییییییی