بعد از اینکه تماس تلفنی یا تصویری تموم میشه، اغلب اپلیکیشنها بعدش میپرسن که «کیفیت تماس چطور بود؟» و یه سری گزینه هم برای مشکلات احتمالی دارن؛ مثل اینکه، «صدا به درستی منتقل نمیشد» یا « اکو داشت»، «صدا کم بود و زیاد نمیشد»، «تماس به صورت غیرمنتظره قطع شد» و... .
در پاسخ به این سوال همیشه به معنای دیگرش فکر میکنم، واقعا کیفیت اون تماس و مکالمهای که داشتم چطور بوده؟ چقدر منظور و مفهوم حرفهایی که زدیم به درستی منتقل شده؟ چه قدر حرفهایی که واقعا باید زده میشدن صداشون کم بود و شنیده نشدن؟ چه قدر غیرمنتظره بوده ختم اون تماس و هنوز بخشهایی ازش در وجود من در جریانه؟ و... .
نمیدونم، شاید جالب میشد بعضی وقتها چنین چیزی هم وجود داشت :)

یه وقتایی هم پیش میاد که آدم حالش خوش نیست، هم میدونه چرا هم انگار نمیدونه چرا. اتفاق سختتری که در اینجور مواقع میافته اینه که حتی دقیقا نمیدونه چه انتظاری از اطرافیانش داره :) دلش میخواد هیچی نگن؟ یا نه میخواد ببینه نگران احوالش شدن؟ اونم در درصدهای بالا؟ میخواد خودشون بفهمن؟ یا مثلا میخواد رمزی یه سری چیزایی رو بگه و بره و ببینه کدوم کلمهاش بلندتر شنیده و فهمیده شده؟
همه اینها و هیچ کدومشون :))
خلاصه اینکه آدم خودش نمیدونه چی میخواد ولی انگار ته دلش دوست داره که بقیه بدونن این رو و همون کار رو بکنن!
میدونم دنیا اینطوری کار نمیکنه که این قدر بیقاعده باهاش حرف بزنی و جواب دلخواهت رو هم ازش بگیری ولی خب دل آدم هم اینطوری کار نمیکنه که همیشه نظم و منطقی که اتفاقا خودت خیلی خوب میدونی رو بپذیره، یعنی به ازای یک ورودی یکسان همیشه یک خروجی نمیده :)
نمیدونم، من تا الآن راهکار کارآمدی برای این جور مواقع پیدا نکردم؛ اگر شما یافتید خوشحال میشم بگید :)
فقط باید زمان بگذره تا یا یک چیزهایی در درون آدم به نتیجه برسن، یا یک چیزهایی صرفا پذیرفته بشن که همینطور هستن. (دومی کار سخت تریه بنظر!)

