سه

صدا کردن اسمی که همیشه دوست داشتم و در تصوراتم با آن زندگی می‌کردم مثل زندگی کردن با یک رویاست. رویایی که به آن نرسیده‌ای ولی در زندگی‌ات جریان دارد. واقعی نیست اما برایت ملموس است. با وجود تخیلی بودنش تاب از دست دادنش را نداری. می‌ترسی که از دستت سر بخورد. می‌ترسی رویایی که برای تو بوده از دستت سر بخورد و بیفتد پایین، رویای زیبایت حیف شود.

مزه کردن تمام حروفی که عاشقشان هستی. با احتیاط این کار را می‌کنم. هر بار می‌ترسم که دیگر مال من نباشند، دیگر توان آواهای زیبای آن اسم را نداشته باشم. بگذارید صادق باشم، در خواب هم نمی‌دیدم روزی بتوانم این اسم را با صدای بلند بیان کنم. هرچقدر هم این نام تماما آن چیزی را که می‌خواستم برایم نداشته باشد، اما دلخوشی این روزهایم است. در آغوش کشیدن یک رویای کهنه، دوستش دارم.