ویرگول
ورودثبت نام
ماهور
ماهوردر جست‌وجوی معنا
ماهور
ماهور
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

تنهایی مفرط

کلمه ها از من فرار می کنند. قلم به اختیار من نمی چرخد. خواب چشمان مرا تنها گذاشته و بیداری نیز ذهن مرا جایگاه خویش نمی داند. منم و تنی خسته و روحی بی جان؛ ولی با اینکه این دو نفر را دارم، باز تنهایم؟ تنها تر از آب، تنها تر از درخت، تنها تر از چشم، تنها تر از من! آری، این لفظی دلکش تر است: تنها تر از من. می گویند خدا تنها ترین است ولی خدا لااقل خودش را برای خودش دارد که گاهی خودش با خودش بگوید و با خودش قاه قاه بخندد. ولی من از خودم، خودم از من و هر دو از دیگری فراری ایم! من و خودم در کنار هم همه چیزیم ولی حالا که یکدیگر را نداریم گویی هیچ هم از ما کمتر است.

دلنوشتهتنهایی
۶
۰
ماهور
ماهور
در جست‌وجوی معنا
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید