ماده مخدر کمیکال نوعی روان گردان است که به صورت دانه های ریز قهوه ای رنگ تولید می شوند. از علائم و عوارض آن می توان به شل شدن اعضای بدن، خنده های زیاد و اختلالات روانی اشاره کرد. ماده اصلی سازنده این مخدر، مراسوئیت است. مراسوئیت با گیاه مریم گلی پخته شده و طی فرایندی به کمیکال تبدیل می شود. این ماده را اولین بار در سال 1388 دختری از اسرائیل به ایران آورد و به دلیل ارزان بودن، مورد استقبال جوانان قرار گرفت.

کمیکال نوعی روان گردان از خانواده AM است و آن را با نام ماریجوانای صنعتی نیز می شناسند. نحوه مصرف آن به صورت اسپری و همچنین به صورت سیگار است. این ماده اغلب در مهمانی ها و دورهمی های جوانان و نوجوانان مصرف می شود و مصرف کنندگان آن، اغلب در محدوده سنی 18 الی 25 سال قرار دارند. کمیکال بسیار اعتیاد آور است؛ به حدی که اگر یک بار مصرف شود، وابستگی زیادی ایجاد می کند. مصرف کنندگان افراطی، در حدود 10 الی 15 دقیقه بعد از مصرف، در حالت سکته مغزی و حالتی شبیه به کما قرار می گیرند. اما پس از بهوش آمدن، دوباره به سمت آن می روند!

در ابتدا، مصرف این ماده احساس نیرومند بودن و سرخوشی را برای فرد ایجاد می کند. سپس فرد برای این که آن سر خوشی از بین نرود، اقدام به مصرف دوباره آن کرده و رفته رفته، حس وابستگی و اعتیاد در آن شکل می گیرد. از این جا به بعد، دیگر احساس نیرو و نشاط و خوش بودن را از مصرف این ماده دریافت نمی کند.
همه مواد مخدر دارای علائمی هستند. مصرف این ماده نیز علائمی دارد؛ از جمله:
· سرگیجه و حالت تهوع
· توهم دیداری و شنیداری
· سفر در زمان و مکان
· افزایش فشار خون
· حالتی شبیه به کما و سکته مغزی
· عدم کنترل حرکتی
· دشواری در حرکت اعضای بدن
علاوه بر این موارد، ترک مصرف، می تواند با علائمی همچون کاهش شدید فشار خون و تشنج همراه باشد.

افراد مختلفی در رده های سنی مختلف و به دلایل مختلف ماده مخدر کمیکال را مصرف می کنند. اما به نظر می رسد عوامل زیر، مهمترین و اصلی ترین دلیل استفاده افراد و بخصوص جوانان است:
· کنجکاوی
· آرامش
· داشتن خلق وخوی بهتر
· سرخوش بودن
· احساس نیرومندی
به دلیل اینکه در این ماده مشتقات صنعتی وجود دارد، ممکن است در مواردی که بیش از حد مصرف شود، منجر به مرگ فرد شود. عوارض مصرف کمیکال جبران ناپذیر بوده و به دو دسته تقسیم میشود:
· سرگیجه و حالت توهم
· توهم دیداری وشنیداری
· خنده های زیاد
· احساس سر خوشی
· خنده های زیاد
· زندگی را آرام دیدن
· خوابهای کوتاه و بریده بریده
· صحبتهای نابجا
· عدم تعادل در صحبت و رفتار فیزیکی
· کاهش قدرت حافظه
· انزوا
· اختلالت روانی
· عدم مسئولیت پذیری
· کاهش روابط اجتماعی
· کاهش روابط خانوادگی
· اختلال در به خاطر آوردن خاطرات و وقایع
· کاهش قدرت عکس العمل افراد
ترک این ماده همانند ترک ماریجوانا، حشیش و گل است. برخی علائم و نشانه های ترک آن عباتند از: غصه خوردن، تشنج، گریههای طولانی مدت، افسردگی ناشی از مصرف، گوشه گیری، تکرار صحبت های عامیانه و کلمات غیر منطقی.
برای ترک، به 6 الی 10 هفته زمان نیاز است. با این حال، این مدت در افراد مختلف متفاوت است و ممکن است مدت زمان متغیری طول بکشد تا تاثیرات مواد از بین برود. آنچه که مهم است این است که در روزهای ترک، مصرف این مخدر باید کاملاً قطع شود. در غیر این صورت، تحمل عوارض درد بینتیجه خواهد ماند. بهتر است از یک مشاور و یا افراد متخصص برای ترک کمک گرفته شود.
ترک دخانیات و از جمله کمیکال، اصولاً شامل سه مرحله است:
علائم و تأثیرات جسمانی تا 12 روز پس از ترک ادامه دارد. این مرحله به دلیل باز گشت فرد به سمت مصرف دوباره مواد، سخت ترین مرحله ترک میباشد. مشکلات و نشانه های جسمی در مرحله اول شامل حالات زیر است:
· عرق زیاد
· اختلال در خواب
· سرگیجه و سردرد
· حالت تهوع و استفراغ
· دردهای عضلانی
· بی قراری و سردرگمی
· سوء هاضمه
این مرحله تا هفته سوم ادامه دارد. در این مرحله فرد دچار احساسات منفی و بد بینی میشود. با بهرهگیری از رژیم غذایی، حرکات ورزشی، رواندرمانی، مشاوره، روش های افزایش اراده و اعتماد به نفس میتوان این مرحله را با موفقیت به پایان رساند. برخی مشکلات و نشانههای روحی و روانی در این مرحله عبارتند از:
· ناتوانی در انجام درست امور روزانه
· نداشتن تعادل
· عدم توانایی در بروز احساسات
· وسوسه مصرف دوباره
مرحله سوم اخرین مرحله ترک می باشد. در این مرحله، فرد شناخت تازه ای از خود پیدا می کند. او باید روند ترک خود را ادامه داده و از مشاوران درمانگر نیز کمک بگیرد. افراد بعد از این دوره به جامعه باز می گردند. مصرف اعتیاد افراد را منزوی کرده است؛ برای رفع این گوشه گیری، بهتر است جلسات مشاوره و روان درمانی را ادامه داده و قطع نکرد.
