
بدترین شب زندگیم شبی بود که سایهی هیولای زیر تختم رو دنبال کردم و به جای خالی تو رسیدم.
اون شب فهمیدم خیلی وقته گم شدی.
اون موقع اعلامیهی اعدامت رو روی دیوار کوچه پس کوچههای ذهنم دیدم و فهمیدم خودم اعلامیهها رو به دیوار زدم.
الان سالهاست که دنبالت میگردم؛ دلم برات تنگ شده، برای تپشهایی که بهم چیزهای زیادی رو یادآوری میکرد. از وقتی رفتی بعضی وقتها یادم میره که هنوز زندم.
حتی هیولا هم خستست، منتظره برگردی و جات رو پس بگیری.
چشمهام رو هرروز صبح باز میکنم و وجب به وجب ذهنم رو میگردم.
یه روزهایی با خودم میگم نکنه اعدامت کرده باشم؟! و اشکها بهم اطمینان میدن تو یه جایی همینورها نشستی و نگاهم میکنی.
هرروز با خودم حرفهایی که میخوام بهت بزنم رو تکرار میکنم و امیدوارم که گوش وایستاده باشی؛ اخه هیچکس به جز تو فریادهام رو نمیشنوه و از وقتی که رفتی، حس میکنم خیلی تنهام.
نگاهم خشک شده اینقدری که چشم به راهت بودم.
خستم؛ دست و پاهام توان گشتن ندارن ولی هنوز منتظرتم. انگشتهام دیگه توان رقصیدن با نوای ذهنم رو ندارن اما هنوزم برات نامه مینویسم؛ نامههایی که قرار نیست هیچوقت باز بشن.
دلم میخواد دراز بکشم و به یه خواب ابدی فرو برم. توی خواب باز هم درآغوشت بگیرم و برات بنویسم ولی باید این نامه رو تموم کنم.
چند وقتیه که شدم تنهاترین مرد دنیا و سعی میکنم به بقیه یاد بدم چطوری تنها نباشن.
دیگه باید نامه رو تمومش کنم؛ هیولا بهم میگه وقت رفتنه. ولی این رو بدون که من همیشه منتظرت میمونم.
از طرف مردی که همیشه دوستت داشت ولی خودش نمیدونست!
از طرف تنهاترین مرد دنیا...
********
همه داستان تنهاترین مرد دنیا رو فراموش کردن و گذشتن.
تنها کسی که صدای فریادش رو از پس خطخطیهای روی کاغذ شنید، سایهی هیولای زیر تختش رو دنبال کرد و به جای خالی قلبش رسید.
( پ.ن: خب ممکنه یکم گنگ باشه چون قلمم به طرز فجیحی خشک شده و مخم داره میترکه از چیزهایی که مطمئنم بعد کنکور مستقیم میرن تو سطل آشغال:/ خلاصه که ببخشید خیلی ضایع شد ? یه توضیح ریز این وسط بدم که شاید همه فکر کنن که این نامه هه عاشقانست و به یه آدم نوشته شده ولی مخاطب این نامه " قلب" اون مرده)