بچه که بودم همیشه دنبال قاصدک می گشتم،ازپیدا کردنش انقدر خوشحال میشدم که نگو،بعد کنار گوشم می گرفتم تا خبر خوشی که برام اورده توی گوشم بگه.
حالا که بزرگ شدم گاهی وقتا پسرم قاصدکی رو میاره و میگه؛مامان گوش ببین چه خبری اورده.
ومن هر چه قدر گوش میکنم چیزی نمیشنوم،بعد با خودم فکر میکنم،وقتی بچه بودم چیزی میشنیدم،اما به خاطر نمیارم.
مثل خیلی چیزای دیگه از کودکی که فراموش کردم.
آرزوهامو ،راحت خندیدن و گریه کردن،سادگی وشور وانرژی،لابه لای کدوم روز از تقویم زندگیم گم کردم؟!
گاهی باید برگردیم وجا موندها رو پیدا کنیم،ومراقب داشته هامون باشیم شاید دیگه هیچ وقت نتونیم پیداشون کنیم پس باید حسابی حواسمون جمع باشه
