صبح که به سراغ دلم رفتم،دیدم ،تنگ شده است.
فکر کنم چاق شده ام،این روزها کلا رژیم را بیخیال شده بودم و تا می توانستم غصه خوردم.
نزد دکتر تغذیه رفتم،لیستی برایم نوشت از چیزهایی که باید بخورم و نخورم.
گفت: باید حسرت گذشته را وغم روزهای نیامده را نخور.آه هم نباید بکشی.
روغن ترانس تنبلی را به کل باید حذف کنی وروزی نیم ساعت در کوچه باغ های عاشقی قدم بزنی.
تنها،میوه ی درخت امید وتوکل به خدا،که از چشمه صداقت و مهربانی سیراب شده اند استفاده کنی.
دوست داشتنهایی که در وجودت تلمبار شده را بین مردم تقسیم کن.
بگذار روحت در میان نهالستان آرزوهایت نفسی تازه کند.
چند روز بعد ،صبح که از خواب بیدار شدم،دیگر دلم تنگ نبود.اندازه ی اندازه بود.
باید از این به بعد بیشتر مراقب چیزهایی که می خورم باشم.
مواظب دلهایمان باشیم??