
یه ماجرایی مدت ها ذهنم رو مشغول کرده، اینکه ما به وسیله رسانه ها در اقیانوس عمیقی از محتوای صوتی، تصویری و نوشتاری حضور داریم ولی به جای غواصی که یک امر هدفمند است، در حال دست و پا زدن در این اقیانوس هستیم. ما تمرکزمان را از دست داده ایم و فقط انبوه محتوا از جلوی چشمانمان می گذرد. به این ترتیب سطحی نگر شدهایم و دیگر توانایی عمیق شدن به مسائل مهم انسانی رو نداریم. از طرفی دیگر تولیدکنندگان محتوا که بیشتر از گذشته سطحی نگر شده اند نیز فقط از کلیشه های رایج فنی و محتوایی استفاده کرده و به روش های فرمول بندی شده به شهرت و ثروت می رسند. و ما کمتر شاهد محتوای خلاقانه و اثربخش هستیم که به شکلی عمیق به مسائل مهم انسانی بپردازد. نمونه اش را می توان به فراوانی دید. در دنیایی که همه درسطح ماندهاند باید عمیق شد.
شاید برای این کار باید از رسانه به هنر اصیل و خلاقانه پناه برد.