
همه ما این روزها میدانیم که نباید گذرواژهها را به صورت خام و بدون هش ذخیره کرد. این کار باعث میشود سرویسهایی که از آن گذرواژهها استفاده میکنند، در برابر نشت اطلاعات آسیبپذیر باشند.
اما چیزی که اخیرا با آن مواجه شدم و واقعا آزارم داد، سیاست بعضی اپلیکیشنها و به خصوص همراه بانکهاست. این اپها ما را هل میدهند به سمتی که پسوردهای کوتاهتر و به یادماندنیتری انتخاب کنیم.
سوال اینجاست: آیا کسی نیست بگوید این کار چقدر به نفع اسکمرها تمام شده؟؟
چند وقت پیش وارد یکی از اپهای همراه بانک شدم و خواستم وارد حساب کاربری بشوم.
پسوردم را داخل KeePass ذخیره کرده بودم. آن را کپی کردم و خواستم پیست کنم، اما نشد. دوباره امتحان کردم و مطمئن شدم که محدودیت پیست از کلیپبورد وجود دارد.
در نگاه اول شاید هم منطقی به نظر برسد.
خیلی از برنامهها (چه در اندروید و چه در iOS) به کلیپبورد دسترسی دارند و این نگرانی قابل درک است.
اما به نظر من این راهکار درستی نیست.
راه های بسیاری را میتوان می توان متصور شد برای مثال بلافاصله بعد از پیست کردن، محتوای کلیپبورد را پاک کرد یا چیز دیگری جایگزین آن کرد. یا بهتر از آن، از APIهای مخصوص Password Manager در سیستمعامل استفاده کرد.
از رایجترین روشی که مهاجمان برای دسترسی به حسابهای آنلاین استفاده میکنند، استفاده مجدد از گذرواژههای شناختهشده است (Password Reuse). این گذرواژهها معمولا همانهایی هستند که به راحتی به خاطر سپرده میشوند؛ نه گذرواژههای پیچیده و تصادفی که در یک Password Manager ذخیره شدهاند.
با جلوگیری از پیست کردن گذرواژه، بانک عملا من را ترغیب کرد که از پسورد کوتاهتر و ضعیفتری استفاده کنم.
آنها یک سناریوی نسبتا نادر (خوانده شدن کلیپبورد توسط یک برنامه مخرب) را پیشبینی کردهاند، اما فقط مشکل را به صورت سطحی پوشاندهاند و در عوض ریسک بسیار بزرگتری ایجاد کردهاند.
نه به من گفتند که نمیتوانم پسورد را کپی کنم چون در کلیپبورد باقی میماند،
نه از API های Password Manager در iOS استفاده کردند،
و نه حتی کلیپبورد را بعد از استفاده پاک کردند.
انتظار میرود بانکی که با پول و امنیت کاربران سروکار دارد، این موضوع را بهتر درک کند.