
افتادگی پلک مادرزادی به شرایطی اطلاق میشود که در طی آن کودکان از بدو تولد دچار افتادگی پلک باشند و یا افتادگی پلک در طی یک سال اول زندگی نوزاد ایجاد شود. افتادگی پلک مادرزادی که در هنگام تولد نوزاد وجود دارد در اغلب موارد نشانگر بیماری سیستماتیک دیگری نیست ولی در صورتی که افتادگی پلک در نوزاد، در هنگام تولد وجود نداشته باشد و در طی چند روز یا چند هفته پس از تولد ایجاد شود، در این حالت افتادگی پلک میتواند نشانگر یک مشکل جدی پزشکی باشد و لازم است تا بررسیهای بیشتر صورت بگیرد تا وجود اختلالات عصبی یا فیزیکی در نوزاد تشخیص داده شود. مطالعات نشانگر این هستند که افتادگی پلک مادرزادی در بین نژادهای مختلف با درصد مشابهی بروز میکند و احتمال بروز آن بین زن و مرد یکسان است. پتوز در کودکان اغلب به دلیل مشکل در عضله ای است که پلک را بالا مى برد.
در بزرگسالانی که دچار افتادگی پلک میشوند معمولا دلایلی چون افزایش سن و پیری سلولهای پلکی و عضلانی، آسیب یا تروما، بیماریهای مرتبط با عضلات و یا بیماریهای عصبی به عنوان دلایل ایجاد افتادگی پلک بیان میشوند. با این حال دلایل افتادگی پلک در نوزادان گاهی متفاوت است. بطور معمول علت ایجاد افتادگی پلک مادرزادی که در هنگام تولد وجود دارد با رشد ناقص عضلهی پلکی مرتبط است. افتادگی پلکی که پس از تولد و در سال اول زندگی ایجاد میشود نیز ممکن است به دلیل ایجاد آسیب به عضلهی لواتور در هنگام نمو دوران نوزادی باشد؛ به این معنی که اگرچه این عضله به درستی به پلک اتصال یافته است اما قدرت کافی برای بلندکردن پلک را ندارد.
دلایل دیگری نیز ممکن است منجر به ایجاد افتادگی پلک مادرزادی شوند که کمتر شایع هستند. از جملهی این دلایل میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
علاوه بر موارد ذکرشده، در مواردی که افتادگی پلک شروع ناگهانی داشته و در طی چند روز یا هفته تشدید میشود میتواند نشانگر یک بیماری جدی و خطرناک مانند آنوریسم (aneurysms) یا وجود تومور باشد، بنابراین لازم است تا بررسیهای بیشتری انجام شود.
گاهی اوقات افتادگی پلک در کودکان مشخص است و نیاز به معاینه ندارد. اما گاهی نیز درصد افتادگی پائین است و نیاز است تا یک پزشک متخصص کودک را معاینه کند. پزشک متخصص با بررسی بلندی پلکهای کودک و ارزیابی قدرت ماهیچههای آنها به این نکته پی میبرد. همچنین با تست بینایی به اندازهگیری میدان دید کودک میپردازد.
افتادگی پلک، بهویژه زمانیکه شدید باشد، گستره دید کودک را محدود میکند. محدودیتی که به کم شدن قدرت بینایی کودک، و در مواردی، به کمبینایی شدید منجر میشود. از طرف دیگر، کسانی که دچار افتادگی پلک شدید هستند، برای دیدن بهتر دوروبر خود مجبورند ابروهای خود را بالا ببرند تا بتوانند بهتر ببینند. این کار نیز باعث مشکلات مختلفی در فرد میشود که سردرد یکی از بدیهیترین آنها است.
زمانی که ماهیچه بالابرنده کارکرد خوبی نداشته باشد، نیاز است تا برداشته شود. در این عمل جراحی که برای درمان افتادگی پلک مادرزادی در تهران انجام میشود، ماهیچه بالابرنده پلک با چند بخیه سفت میشود.
عمل جراحی قطعی و برگشت ناپذیر پلکها بلفاروپلاستی نام دارد. جراحی بلفاروپلاستی درمان افتادگی پلک مادرزادی در تهران هم هست. این عمل جراحی در بیشتر موارد بر روی افراد بزرگسال با بیحسی موضعی صورت میگیرد.
البته در مواردی هم که بیمار ترس زیادی از عمل جراحی دارد یا موارد دیگر، بلفاروپلاستی با بیهوشی عمومی انجام میشود.
عمل جراحی بلفاروپلاستی هم مانند بسیاری از جراحیهای سبک دیگر، با بیهوشی یا بیحسی موضعی آغاز میشود. پس از آن پلک بالا از جای مناسبی برش داده میشود و سپس پوست اضافه پلک جدا میشود. اکنون نوبت به برداشتن چربی از زیر پلک است.
البته تنظیم ماهیچههای بالابرنده پلک هم قدم بعدی است که باید انجام شود. پس از آن پلک بخیه شده یا با لیزر به هم چسبانده میشود. عمل بلفاروپلاستی بر روی پلکهای پائین هم صورت میگیرد.
البته دلیل این عمل چروک زیر چشم و افتادگی پلک پائین است. پلکهای پائین را میتوان از داخل پلک یا از بیرون برش داد. جراحی پلکهای پائین هم با برداشتن چربیهای اضافی زیر پوست پلک و برداشتن پوست اضافی پلک همراه است. بخیه زدن پلکهای پایین هم مانند پلکهای بالا است.