یکی از مراحل مهم در طراحی سیستم نظارت تصویری، محاسبه ظرفیت موردنیاز برای ذخیرهسازی تصاویر است. انتخاب هارد با ظرفیت نامناسب میتواند باعث شود تصاویر برای مدت کوتاهتری از انتظار نگهداری شوند یا هزینه ذخیرهسازی بیش از نیاز واقعی پروژه باشد.
برای برآورد دقیق ظرفیت، باید تعداد دوربینها، بیتریت هر جریان تصویری، مدت ضبط روزانه، تعداد روزهای نگهداری و شیوه ضبط در نظر گرفته شوند.
بیتریت (Bitrate) مقدار دادهای است که دوربین در هر ثانیه تولید یا ارسال میکند. این مقدار معمولاً با واحد مگابیت بر ثانیه (Mbps) بیان میشود.
بیتریت به عواملی مانند وضوح تصویر، نرخ فریم، پیچیدگی صحنه، میزان حرکت و تنظیمات فشردهسازی وابسته است. به همین دلیل، دو دوربین با وضوح یکسان ممکن است حجم متفاوتی از داده تولید کنند.
در محاسبه ظرفیت هارد، بیتریت واقعی جریان ضبطشده معمولاً معیار کاربردیتری از وضوح اسمی دوربین است.
برای برآورد اولیه ظرفیت موردنیاز، میتوان از رابطه زیر استفاده کرد:
ظرفیت تقریبی برحسب گیگابایت = بیتریت برحسب Mbps × زمان ضبط برحسب ثانیه ÷ ۸۰۰۰
این رابطه برای محاسبه ظرفیت دهدهی برحسب گیگابایت به کار میرود و سربارهای جانبی، تفاوت نرخ بیت در طول زمان و فضای رزروشده را در نظر نمیگیرد.
اگر بیتریت ثابت باشد، ظرفیت موردنیاز تقریباً با تعداد دوربینها، مدت ضبط روزانه و تعداد روزهای نگهداری رابطه مستقیم دارد.
فرض کنید یک سیستم شامل ۸ دوربین است و هر دوربین بهطور متوسط با بیتریت ۴ مگابیت بر ثانیه ضبط میکند. همچنین فرض میکنیم ضبط بهصورت پیوسته و ۲۴ ساعته انجام میشود و تصاویر باید برای ۳۰ روز نگهداری شوند.
ابتدا مجموع بیتریت دوربینها را محاسبه میکنیم:
۸ × ۴ = ۳۲ Mbps
سپس ظرفیت موردنیاز برای یک روز را به دست میآوریم:
۳۲ × ۸۶۴۰۰ ÷ ۸۰۰۰ = ۳۴۵٫۶ گیگابایت در روز
برای ۳۰ روز ضبط پیوسته:
۳۴۵٫۶ × ۳۰ = ۱۰۳۶۸ گیگابایت
بنابراین ظرفیت محاسباتی اولیه حدود ۱۰٫۴ ترابایت است.
این مقدار، برآورد ریاضی با فرض بیتریت ثابت است. برای انتخاب نهایی باید فضای قابل استفاده، سربار ذخیرهسازی، تغییرات بیتریت و ظرفیت واقعی قابل دسترس دستگاه نیز بررسی شوند. در عمل، ظرفیت اسمی هارد و ظرفیت قابل استفاده دقیقاً یکسان نیستند.
استانداردهای فشردهسازی تصویر نقش مهمی در کاهش حجم داده دارند.
H.264 یکی از استانداردهای رایج فشردهسازی ویدئو است. H.265 نیز در بسیاری از شرایط میتواند با حفظ کیفیت قابل مقایسه، داده را کارآمدتر فشرده کند.
بااینحال، میزان صرفهجویی ثابت نیست. نوع صحنه، حرکت، تنظیمات انکودر، کیفیت موردنظر و پیادهسازی دستگاه بر نتیجه تأثیر میگذارند.
بنابراین، نباید فرض کرد که استفاده از H.265 در تمام پروژهها دقیقاً درصد مشخصی از ظرفیت هارد را کاهش میدهد. بهترین روش، بررسی بیتریت واقعی در تنظیمات مورد استفاده است.
در ضبط پیوسته، دستگاه در تمام ساعات شبانهروز تصویر را ذخیره میکند. این روش برای محیطهایی که ثبت کامل رویدادها اهمیت دارد، مناسب است؛ اما معمولاً فضای بیشتری نیاز دارد.
در ضبط مبتنی بر تشخیص حرکت، ذخیرهسازی به وقوع رویدادهای تشخیصدادهشده وابسته است. این روش ممکن است مصرف فضای ذخیرهسازی را کاهش دهد، ولی نتیجه به میزان فعالیت محیط و دقت تشخیص حرکت وابسته است.
برای مثال، محیطی با رفتوآمد زیاد ممکن است در بیشتر ساعات شبانهروز فعال باشد و صرفهجویی محدودی داشته باشد. همچنین تنظیم نامناسب تشخیص حرکت میتواند باعث از دست رفتن رویدادهای مهم شود.
در نتیجه، کاهش ظرفیت هارد نباید به قیمت از دست رفتن تصاویر موردنیاز تمام شود.
افزایش وضوح تصویر معمولاً به داده بیشتری نیاز دارد؛ زیرا تعداد پیکسلهای ثبتشده افزایش پیدا میکند. نرخ فریم نیز میتواند حجم داده را افزایش دهد، بهخصوص در صحنههای متحرک و تنظیمات مشخص انکودر.
بااینحال، رابطه میان وضوح، نرخ فریم و بیتریت همیشه خطی نیست. فشردهسازی و پیچیدگی صحنه باعث میشوند حجم واقعی داده تغییر کند.
در پروژههایی که ثبت حرکت سریع اهمیت دارد، کاهش بیش از حد نرخ فریم یا بیتریت ممکن است جزئیات مهم را از بین ببرد. تنظیمات باید با هدف نظارتی هر دوربین هماهنگ باشند.
ظرفیت هارد تنها معیار انتخاب نیست. سازگاری هارد با دستگاه DVR یا NVR، پشتیبانی دستگاه از ظرفیت موردنظر، تعداد درگاههای ذخیرهسازی و حجم داده ورودی نیز اهمیت دارند.
هارد مورد استفاده در سامانه نظارتی باید متناسب با الگوی کاری و بار نوشتن مداوم انتخاب شود. همچنین لازم است محدودیتهای درجشده در مشخصات فنی دستگاه ضبط بررسی شوند.
در فرایند طراحی پروژه، متخصصان حوزه تجهیزات نظارتی، از جمله مجموعه ویناشبکه، با این مسئله روبهرو هستند که ظرفیت ذخیرهسازی باید با تعداد دوربینها، کیفیت ضبط و مدت نگهداری موردنیاز هماهنگ باشد.
پیش از نهایی کردن ظرفیت ذخیرهسازی، موارد زیر را بررسی کنید:
تعداد دوربینهای متصل به دستگاه
بیتریت واقعی هر دوربین
ساعات ضبط روزانه
تعداد روزهای نگهداری تصاویر
ضبط پیوسته یا مبتنی بر رویداد
استاندارد فشردهسازی و تنظیمات تصویر
ظرفیت پشتیبانیشده توسط DVR یا NVR
فضای قابل استفاده و حاشیه اطمینان موردنیاز
برای محاسبه ظرفیت هارد دوربین مداربسته، تعداد دوربینها بهتنهایی کافی نیست. بیتریت، زمان ضبط، مدت نگهداری، روش فشردهسازی و نوع ضبط، عوامل اصلی تعیینکننده ظرفیت هستند.
محاسبه اولیه با استفاده از بیتریت میتواند تخمین مناسبی ارائه دهد؛ اما پیش از انتخاب نهایی، بهتر است تنظیمات واقعی دستگاه و محدودیتهای سختافزاری بررسی شوند تا مدت نگهداری تصاویر با نیاز پروژه مطابقت داشته باشد.
منبع مقاله : ویناشبکه