ویرگول
ورودثبت نام
Queen Viana
Queen Vianaاندکی بنشین؛ به صرفِ چای و جانِ شیرینم.
Queen Viana
Queen Viana
خواندن ۱ دقیقه·۳ ماه پیش

هجـــومِ ســبز.

من به یقین

دیشب مرده بودم

پس از آنکه مدارِ زمین

و سرگیجه‌ی آرامِ امّیدوارش

مرا در سیاهچال کوچک خانه‌ام

پیاده کردند

تک قطره‌ی اشکی

با آخرین بلیت این سفر

امتداد گونه‌ام را پیمود

و سرانجام

در ایستگاه پایانی

خوابم برد

من به یقین

دیشب مرده بودم

حوالی بامداد اما

گنجشک‌های سحرخیز، خواندند

و خورشید، دگربار

بر دیوار آسمان، مصلوب بود

و عطر نان تازه و چای

هوا را متعفن می‌کرد

تقویمِ منقضی‌ِ خاک‌خورده‌‌، باز

آبستنِ فردایی بود

و طلوعِ جنین

بر رَحِمِ مرده‌ی شب

چنگ می‌زد

و خونِ طفلِ نورسیده‌‌، دیگربار

بسترِ مرگش را

به زندگی می‌آلود

من به یقین

دیشب مرده بودم

گرچه خاکِ گور

ریشه‌های خشکم را

در ازای جوانه‌ای خُردقامت

به بردگیِ نور، می‌فروخت

و تابوتِ تنگِ سینه‌ام

با هجومِ سبزِ نفس

تیر می‌کشید...

۸ شهریور ۱۴۰۵

شعر سپیددلنوشتهشاعرانهشعردلنوشته طوری
۰
۰
Queen Viana
Queen Viana
اندکی بنشین؛ به صرفِ چای و جانِ شیرینم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید