در زندگی، گاهی باید از وزن خارج شد و قافیهها را رعایت نکرد!!! (مثلاااااا واسه این که سوتیهایی که توی این شعر دادم رو توجیه کنم??)
تو حوالی غروبی
چه سکوتی اینجاست!
شوق آواز جهان کو؟
خبری نیست از او!
آسمان را کمکم سایۀ شب میبلعد
روز ميمیرد و کمکم خبری نیست از او
بغض خاکستری شب ترکید! این خورشید
جز نقابی به رخ شهر نبود و خبری نیست از او
تو حوالی غروبی و دروغی که تو را لیلا کرد
میرود سوی افقها، خبری نیست از او
تو نه دیگر لیلایی و نه من مجنونم
عشق را کشت حقیقت، خبری نیست از او
پس چه شد؟ عشق که در بند زمینیها نیست
در فراسوی یقین هم خبری نیست از او!
خویش را هیچ ندیدم به جز اندر چشمت
کیست این «من»، که در آیینۀ چشمت خبری نیست از او؟
خانۀ عشقِ تو را دردِ غمی مهمان بود
بعد از این نقطۀ پایان، خبری نیست از او
میسرايد خود را، شعر در این عشق، ولی
خالیام از تب شعرت! خبری نیست از او!
سحری نیست مگر، قصۀ مشکینشب را؟
پشت دروازۀ ظلمت، خبری نیست از او
باز من را به دروغی که ز خورشید شنیدم پر کن
حیف در چاه حقیقت، خبری نیست از او!

پینوشت: با این که پستهام زیاد بازدید نداره ولی من هر بار دو ساعت کامل خودمو واسه پیدا کردن خفنترین عکس ممکن خفه میکنم... میارزه؟ وسواس aesthetic بودن دارم:/