
وقتی میخوای برای اولین بار کاری رو انجام بدی، طبیعیه که هیجان خاصی هم براش داری. مگه نه؟ منم با هیجان و کنجکاوی شروع کردم به خوندن نوشتههای روی جلد کتاب چهار اثر از فلورانس اسکاول شین. اونموقع هنوز نمیدونستم چی توی دستم گرفتم. فقط تعریف و تمجید یک دوست قدیمی توجهم رو به کتاب جلب کرده بود. اگه وارد این صفحه شدی، حتماً کتاب چهار اثر برات جالب بوده. پس بیا یکم ارتعاش فلورانسی بدم بهت ؛)
پس از مدتها فراغت از تحصیل، زمانیکه حتی حوصله خوندن مطالب دو پاراگرافی رم نداشتم چه برسه به یه کتاب، چهار اثر اسکاول شین رو با هیجانی وصفناپذیر برداشتم. ورق زدم و جلو رفتم. یواش یواش حس کردم مطالب داره سنگین میشه تا جاییکه تحت تأثیر قضاوتگر عجول و محترم درونم، کتاب رو با کلافگی بستم و گذاشتم کنار! روز بعد به دوستم گفتم "این که همش از عیسی میگفت! جذبم نکرد! نخوندمش..." هنوز تعجبی رو که توی نگاه دوستم موج میزد یادمه!
سرتو درد نیارم. مدت زیادی از اولین تجربه نافرجام کتابخونیم نگذشته بود که بازم در معرض ابراز احساسات و نظرات مثبت اطرافیان درباره کتاب چهار اثر از فلورانس اسکاول شین قرار گرفتم. با خودم گفتم "خدایا! پس چرا من با این کتاب ارتباط نگرفتم!"
ناگفته نماند که بیحوصلگی من مانع متمرکز شدن روی پیام کتاب شده بود. چون همونطور که گفتم، اون روزا یه بیقرار کمطاقت بودم که دلش میخواست خیلی زود به نتیجه برسه!
خلاصه که عزمم رو جزم کردم و دل رو به دریا زدم. تصمیم گرفتم هر طوریه کتاب رو تا آخرش بخونم. و عزم کردن همانا و آغاز سفر تحول درونی همانا!
اولین چیزی که با کتاب چهار اثر از فلورانس توی ذهنم پیچید این بود که «چه چیزای قشنگی هست که ازشون بی خبرم!!!» کتابخونی زیر زبونم مزه کرده بود :)
احتمالاً توام راغب شدی بدونی که این فلورانس خانم کیه و کتاب چهار اثر چیه. پس چشمای زیباتو به خوندن سطرهای پایینی دعوت میکنم.

فلورانس اسکاول شین (Florence Scovel Shinn)، ۲۴ سپتامبر ۱۸۷۱ یعنی ۲ مهر ۱۲۵۰ در شهر نیوجرسی آمریکا به دنیا اومد. پدر فلورانس، آلدن کورتلند اسکاول و مادرش، امیلی هاپکینسون نوه فرانسیس هاپکینسون معروف بود.
اگه بخوام جَدِ فلورانس یعنی فرانسیس هاپکینسون رو خیلی کوتاه بهت معرفی کنم، میتونم بگم ایشون نویسنده، آهنگساز، اولین قاضی فدرال پنسیلوانیا، یکی از امضاکنندههای بیانیه استقلال ایالات متحده و طراح اولین پرچم رسمی آمریکا بود.
فلورانس، سال ۱۸۹۸ یعنی در ۲۷ سالگی، با اِوِرت شین که تصویرگر روزنامه بود (و پنج سالم از فلورانس ما کوچیکتر بود) ازدواج کرد که از این ازدواج ۱۴ ساله، شیشتا بچه به دنیا آورد.
فلورانس که معلومه هنر و قابلیتهاش رو از جَدِ مادری به ارث برده بود، تصویرگر کتاب، معلم ماوراءالطبیعه، سخنران، نویسنده و شفاگر بود. به نظر من، شفاگر بودن فلورانس نشون میده که ایشون قدرت شهود بالاییم داشته. اینم نشون میده که یکی از رنگهای انرژیک (تیپ شخصیتی) این خانم زیبا سفید بوده. جالبه که تمام شغلهای مناسب یک تیپ شخصیتی سفید رو هم داشته!
این خانم فرهیخته، ۱۷ اکتبر ۱۹۴۰ یعنی ۲۵ مهر ۱۳۱۹ ، بعد از ۶۹ سال زندگی شکوهمند و ارزشآفرین، از زمین پر کشید و به خونه واقعیش برگشت.
اگه از علت مرگ زمینی فلورانس اسکاول شین هم میپرسی، باید بگم ایشون در اثر چند هفته بیماری توی خونه خودش، لباس زمین نوردی رو درآورد و رفت سراغ ادامه سفر روحش در یه بُعد دیگه. روحش شاد!

اولین کتاب از فلورانس اسکاول شین به نام بازی زندگی و راه این بازی، سال ۱۹۲۵ یعنی وقتی ۵۴ سالش بود چاپ شد. کتاب دومش به نام کلام تو عصای معجزهگر توست، سه سال بعد یعنی سال ۱۹۲۸ به بازار اومد. درِ مخفی توفیق، سومین کتاب فلورانس بود که اول ژانویه ۱۹۴۰ (یعنی ۱۰ ماه قبل از فوتش) به چاپ رسید. و کتاب نفوذ کلام هم آخرین کتاب ایشون بود که پنج سال بعد از فوتش یعنی سال ۱۹۴۵ در اختیار خوانندهها قرار گفت. کتابهای فلورانس اسکاول شین در تمام آمریکا و حتی اروپا بسیار پرفروش بود.
فلورانس، اواسط عمرش (یعنی حول و حوش ۳۵ سالگی) به فرقه تفکر نو گرایش پیدا کرد و وارد دنیای متافیزیک شد. ناگفته نمونه که فلورانس با فیلسوفان وجودگرایی مثل نیچه، بابر و هایدگر هم عصر بود (اینجوری که ۲۷ سال از نیچه کوچیکتر بود، ۷ سال از بابر و ۱۸ سال از هایدگر بزرگتر بود).
من که فکر میکنم افکار فلورانس تحت تاثیر اگزیستانسیالیسم هم قرار گرفته بوده چون بعضی از حرفهای این معلم معنوی یه جورایی بوی عقاید وجودگراها رو میده: حرفهایی مثل گرایش به درون، مسئولیتپذیری، روشنبینی و روشن انگاری (یا همون مثبت اندیشی)، هدفمندی و معنادار بودن زندگی، مواجهه با اضطراب و اتصال به حقیقت هستی.
البته هر کسی که با آموزهای مسیح هم آشنا باشه به راحتی متوجه میشه که کلام فلورانس اسکاول شین بر کلام مسیح استواره. به هر حال، هر پشتوانهای که داشته، یه موهبت برای ما آدماست.
به نظر من و خیلی از کسانی که این کتاب چراغ راهشون شد، فلورانس اسکاول شین با کتابایی که نوشت، شاهکار ارزندهای از روح باشکوهش بهجا گذاشت و سهم بزرگی توی سفر تکاملی روحهای روی زمین داشت، دارد و خواهد داشت.
و کتاب چهار اثر از فلورانس اسکاول شین، که هر چهار کتاب اونو یکجا جمع کرده، یک یادگار روشنیبخش دیگست. کتاب کامل چهار اثر از فلورانس، با معرفی قوانین معنوی و پیامای الهی، حقیقتاً روحتو جلا میده، به شرط اینکه متوجه باشی که داری چی میخونی!
«نجاتدهنده در گور خفته است»
«تنها ناجی خودتی»
«خودت راه نجاتی.»
«راه همه چی از درونه.»
«با انتخابای درست و تمرکز و تمرین و تکرار، ذهنتو از بند باورهای منفی و سنتی و پوسیده و حکمهای بیپایه و اساس رها کن.»
«از درون رها شو تا از بیرون هم به رهایی برسی.»
«هیچ بیرونی وجود نداره. هر چی که هست درون خود ماست.»
«دنیای بیرون تنها انعکاسی از نیاز به اصلاح و تعادل و تغییر درون ماست.»
«بیرون ز تو نیست هر چه در عالم هست.»
جملاتی که بالا خوندی، همه پیامهای مخفی کتاب چهار اثر فلورانش هستن که خودشون رو به هر کسی هم نشون نمیدن! هر کسی نمیتونه بهشون پی ببره! خیلیا هستن که این کتاب رو میخونن اما اصلاً درکش نمیکنن! خدارو شکر که منم جز اون دسته آدمای خوشاقبالم که تونستم پیام واقعی فلورانس اسکاول شین رو بگیرم. امیدوارم تو هم درکش کنی.
شاید تو هم مثل خودم، اولین بار که کتاب چهار اثر از فلورانس اسکاول شین رو خوندی، نتونستی این پیامارو از کتاب بگیری اما بعد از چند بار خوندن، حالا دیگه خوب میفهمی که معنای پشت پرده این کتاب چیه!
آخه میدونی! در حق این کتاب خیلی اجحاف شده. وصله ناجور زیاد خورده. گاهی آدما با تصور یا شایدم توهم روشنیبخشی، چراغا رو خاموش میکنن. ولی اگه یکم قیل و قال ذهنشون بخوابه و منتقد درونشون رو ساکت کنن، احتمالاً نظرشون عوض میشه. البته اگه سطح وجودیشون اجازه بده!
همسفر! تو فقط با تمام وجودت نور و هدایت بخواه و قدم اول رو بردار، بقیش خیلی قشنگ پشت سر هم جفت میشه برات. ازش بخواه! آره خب. گاهی سخت میشه اما میشه!
ای که مرا خواندهای! راه نشانم بده!
اگه هنوز کتاب چهار اثر از فلورانس اسکاول شین رو نخوندی، شاید حرفام برات اغراقآمیز به نظر برسه اما باید بگم تا این کتاب رو تجربه نکنی، نمیفهمی من چی میگم!
بخونش! توش عمیق شو! دنبال آگاهی باش نه قضاوت و اثبات چیزی! زندگی فرصت تجربه کردن، تأمل کردن، فهم کردن و وسیع کردن روحه! توی هیاهوی زندگی، هدف اصلی زندگی رو فراموش نکنیم!
نکته: ما برای نقد کردن، ایراد گرفتن، حمله کردن و گیر کردن توی تعصبات ذهنی و حواشی نیومدیم. اومدیم از هر آدمی که توی دنیا هست، یه تیکه یاد بگیریم و ذهن و روحمون رو گسترش بدیم. و آخرش، فقط وسعت روحمون رو با خودمون میبریم نه نقدها و ژستهای اَنتِلِکچوآلی که هیچ رشدی هم در بر نداره!
خیلی حواستو جمع کن! مبادا فرصت ارزشمند بزرگ شدن ذهنت رو به بازیهای کوچیک و پیشپا افتاده و بیحاصل ببازی!

من به عنوان کسی که کتاب چهار اثر از فلورانس اسکاول شین رو بیشتر از پنج شیش بار خوندم، میخوام به نوبه خودم، ارزشمندی محتوای این کتاب رو بهت نشون بدم. اگه این کتاب تونسته چراغ راه یه سری آدم بشه و اونارو وارد دنیای بهتری کنه، پس میتونه برای تو هم مفید باشه! البته اگه نیاز روحت باهاش برآورده بشه! آخه این خیلی مهمه!
کتاب ۳۶۰ صفحهای چهار اثر از فلورانس اسکاول شین با جلد سبز و خطای آبی، روی چاپ شصتم متوقف شد و دیگه اجازه تجدید چاپ توسط ناشر (پیکان) رو پیدا نکرد. بعد ازون، کتاب به صورت اُفست چاپ شد (یعنی کپی شد). و اینجوری شد که این کتاب ارزشمند به جرگه کتابهای «کنار خیابونی» راه پیدا کرد و با پنجاه درصد تخفیف یا حتی بیشتر عرضه شد.
از ایراد و آسیب این کتابهای کپی پنجاه درصدی پهن شده در گوشه و کنار خیابون که دیگه نمیگم برات. صحنه دلخراشیه واقعاً!
راستی به نظرت چرا جلوی انتشار کتاب چهار اثر از فلورانس گرفته شد؟ ممکنه به خاطر تأثیرگذاری و آگاهیبخشی کلامش بوده باشه؟؟؟ بیشتر فکر کن!
خب حالا بریم سراغ محتوای نابی که توی این کتاب منتظر آگاهیجویان روزگاره تا سیرابشون کنه.
زیگموند فروید میگه "چه جرئتی پیدا میکند انسان وقتی میفهمد دوستش دارند."
کتاب چهار اثر از فلورانس هم با فحوایی مشابه کلام فروید میگه ایمان داشته باش، آن هم «بیباکانه» با شور و اشتیاق و امید و انتظار! به تنها قدرت موجود در هستی ایمان داشته باش چون اون عاشق توست!
وقتی خوووووووب درک میکنیم که فلورانس اسکاول شین داره از چی با ما حرف میزنه، کدهای دیگهای برامون باز میشه. معانی عمیقتری رو درک میکنیم. درک میکنیم که اگه تنها میمونیم، اگه رنج میکشیم، اگه از دست میدیم، برای اینه که عاشق حقیقی (خالق) میخواد معشوقش (انسان) رو به خودش نزدیکتر کنه؛ میخواد خودش رو به مخلوقش یادآوری کنه؛ میخواد لایههای مُرده روح مخلوقش رو بکَنه و سبُکش کنه تا اوج بگیره و از تمام دردها به نور انتهای تونل (خودش) برسه! رسیدن به این نقطه یعنی فرا رفتن، به خود آمدن، به خدا رسیدن. به قول استادم، «خدا» یعنی «به خود آ».
مولانای جان هم معرف حضورت هست و میدونی که رنج رو ستایش میکنه و توی اشعارش، روی دیگهای از زندگی رو بهمون نشون میده. مولانا میگه خالق به ما رنج میده تا تکون بخوریم و یاد چیزی بیفتیم که نباید فراموشش کنیم. مثلاً میگه:
آمده ام که بوسهای از صنمی ربودهای باز بده به خوشدلی خواجه که واستانمت
صید منی شکار من، گرچه ز دام جستهای باز برو به سوی دام، ور نروی برانمت
خب درستش اینه که وقتی چنین عاشقی داریم، جرئت پیدا کنیم، بهش اعتماد کنیم و ازش قدرت بگیریم. اما ما آدما به حکم فراموشکار بودنمون، به خود آمدن و به خدا رسیدن رو اشتباهی معنا میکنیم و از راه اصلی منحرف میشیم.
اما خبر خوب اینه که تقدیر مخلوق، به خالق رسیدنه و این به خود آمدن و به خدا رسیدن بالاخره اتفاق میفته. یکی تند میرسه و یکی کُند. چون سطح آگاهی هر آدمی متفاوته. اینجوریه که رنجهای ما برای طی کردن مسیر تکاملی خاص خودمون، ادامه پیدا میکنن.

همونطور که متوجه شدی، کتاب چهار از فلورانس اسکاول شین اثر پُر از حرف و پیام مهمه! راستش من که خیلی دوست دارم «حافظ چهار اثر» بشم (:
به خاطر علاقه و ارادتی که به این کتاب دارم، دلم خواست «گزیدهای» از جملات تأثیرگذار فلورانس رو یهجا بنویسم که هر وقت خواستی مرورشون کنی، بهشون فکر کنی، ذهنت رو باهاشون آروم کنی، انرژیت رو روشن کنی و ارتعاشت رو بالا ببری. شایدم این ذکاتیه که من باید از آرامشی که کتاب چهار اثر فلورانس بهم داده بدم.
پس این هم معجون شفابخش فلورانس برای تو که دل از تمام عروسکها و رقصها و بازیهای حباب دنیا بریدی و دنبال راه عبور و صعود و اتصال به تنها قادر مطلق هستی تا به آروم و قرار حقیقی برسی:
کلامت بی اثر باز نخواهد گشت. پس کلماتت را با دقت انتخاب کن.
قدرت نفوذ کلام را جدی بگیر. تنها درباره مسائل سازنده سخن بگو. از آنچه دوست نداری یا میترسی حرف نزن.
همیشه نمیتوان اندیشه را مهار کرد اما میتوان کلام را در کف اختیار گرفت و بر ذهن اثر گذاشت و پیروز شد.
تنها یک منبع، یک قدرت، یک دست دهنده و یک دست گیرنده وجود دارد و آن خداست.
امورم را، راهها و چارههایم را، بارهایم را، زندگیم را به تنها قادر مطلق هستی میسپارم و به آنچه پیش روی من است با اعجاب مینگرم.
با دلی سرشار از شور و اشتیاق الهی، برای هر آنچه دارم برکت میطلبم و با شگفتی به فزونی آنها مینگرم.
انسانِ رها از هر نگرانی و ترس، با شکرگزاری میطلبد و خیر و صلاحش به او عطا میشود.
برای حفظ آنچه دوستش داری باید ایمان داشته باشی که آنها در حمایت الهی هستند. پس هیچ چیز نمیتواند به آنها آسیبی برساند.
وقتی کار خود را تمام و کمال به خدا بسپاری، از هر وضعیت به ظاهر مخالفی، برکتهایی عظیم به سویت سرازیر میشود (اما فراموش نکن که اول شترت را ببندی بعد به خدا توکل کنی).
دعا، تلفن شما به خدا و شهود، تلفن خدا به شماست.
هیجانات منفی صدای شهود را خفه میکند. درونت را از احساسات منفی (مثل خشم و نفرت و ترس) پاک کن. از رهنمودهای شهودی خود پیروی کن. از خدا رهنمود آشکار و خطاناپذیر بخواه.
بطلب که خواهی یافت. بخواه که به تو داده خواهد شد. اگر تمام برکات را نداریم چون از طلبیدن غفلت کردهایم یا درست نطلبیدهایم.
تا نتوانی خود را در حال ستاندن چیزی که میخواهی ببینی، محال است به آن دست یابی. احساس کن پیشاپیش خواستهات را به دست آوردهای تا در فرکانس آن قرار بگیری.
تنها به خدا چشم بدوز تا همه راهها برایت گشوده شوند. تنها حاکم، تنها صاحب، تنها قاضی، تنها روزیرسان خداست. فقط از او بخواه و فقط به او متوسل شو. آدمها دستهای او روی زمینند. منبع اصلی خداست.
به پشت سر و آنچه گذراندی نگاه نکن که دوباره گرفتار همان اوضاع خواهی شد.
قدرتی که در خیرخواهی (طلب خیر و برکت برای همه) نهفته است، موانع سر راهتان را برمیدارد و شما را به مراد دلتان میرساند. چون خیرخواهی درون را از احساسات منفی (دشمنان حقیقی) پاک میکند و در بیرون نیز مانعی نمیماند. برای دشمنت هم برکت بطلب.
خدا پیشاپیش برای هر تقاضایی، تدارک فراوان دیده است. فقط باید به او توکل کرد. با ترس، تماس خود را با منبع قدرت از دست میدهید. توکل کنید، بایستید و نجات او را ببینید.
قانون سِری بیاعتنایی: به چیزی که برایت خوشایند نیست، توجه نکن چون با توجه به هر چیزی با آن یکی میشوی و به آن قدرت میدهی. با خودت تکرار کن "هیچ چیزی تکانم نمیدهد. هیچ چیزی آزارم نمیدهد.
قانون قانونها: آنچه به خود روا نمیداری به دیگران روا مدار چون هر چه بدهی همان به تو بازمیگردد.
فقط آن را میخواهم که خدا برایم میخواهد. فقط آن حق الهی را میطلبم که خرد لایتناهی به طرزی عالی و شکوهمند در بهترین زمان و بهترین مکان برایم اراده کرده است.
خرد لایتناهی هم راه خروج را میداند هم راه برآورده شدن تقاضاها را. باید توکل کنی و از سر راه او کنار بروی.
قوی باش و نترس! ترس، تنها دشمن آدمیست. هرگاه بترسی شکست میخوری. از هر چه بترسی و از آن فرار کنی، همه جا دنبالت میآید. ترس، قدرتی برایت به جا نمیگذارد چون ارتباطت را با منبع راستین قدرت از دست میدهی. ترس، ایمان وارونه است. (انسان منهای ترس یعنی خدا)
اگر خدا پشت و پناه توست، پس نگران چه هستی؟
مواجهه و عبور از ترسها یعنی تو تنها به یک قدرت ایمان داری.
خدا حربههایی دارد که تو نمیشناسی و چارههایی که تو را حیران خواهد کرد.
راههای خدا خردمندانه و چارههایش حکیمانهاند.
خداوند روزیرسان بیحساب توست نه روزیرسان گاه به گاه تو.
خدا معجزاتش را از راههای عجیب به انجام میرساند.
جایی که راه نیست، خدا راه میگشاید.
در ذهن الهی، رقابت وجود ندارد. حق الهی من در پرتو لطف الهی به من عطا میشود.
خدا حامی منافع من است. همه چیز به نفع من پیش میرود.
در ذهن الهی دِیْن وجود ندارد. هیچکس به من مدیون نیست. همه دیون پرداخت شده. من برای او (مدیون) برکت میطلبم.
در ذهن الهی دِیْن وجود ندارد. همه دیون پرداخت شده. همه تعهداتم به عالیترین شکل تسویه شدهاند.
در ذهن الهی، از دست دادن، کمبود، فقدان، فرصت از دست رفته ... وجود ندارد. حق الهی من به عالیترین و شکوهمندترین شکل و در بهترین زمان به وسعت دریاها به من برمیگردد.
برای هر تقاضایی، عرضهای هست.
اگر چیزی حق الهی من باشد، هرگز آن را از دست نخواهم داد.
همه راهها گشودهاند و چارهها بسیار. همه درها باز میشوند.
جان لایتناهی! سپاسگزارم که راه توانگری، فراوانی، شکوهمندی، شادمانی و سعادتمندی را بر من میگشایی.
سپاسگزارم که کاری عالی با خدمتی عالی و درآمدی دارم.
برای سلامتی تابناکم سپاسگزارم.
هر بیماری ناشی از تخلف از قانون معنویست است. اگر آدمی هماهنگ و شادمان باشد، سلامت خواهد بود.
خشم، نفرت، انزجار، انتقاد، عیب جویی، ترس، بدخواهی ... سلولهای بدن را نابود و خون را مسموم میکند.
عشق الهی، هشیاری مرا از سلامتی و سلولهای بدنم را از نور سرشار میکند.
نظم الهی، هماهنگی و توازن در ذهن، وجود و امورم جاریست.
هر انسانی، حلقهای طلایی در زنجیره خیر و صلاح من است.
این خود ما هستیم که خودمان را محدود میکنیم. بزرگ بخواه. شجاعانه بخواه. بی حد و مرز بخواه. برای خدا روش و تکلیف تعیین نکن. بطلب و راه برآورده شدن را به او بسپار.
طریق را به خدا بسپار. او همیشه بهترین را بهتر از همه میداند.
اعتقاد و انتظار بر ذهن اثر میگذارد و به اجرا درمیآید.
خرد لایتناهی، تنها قادر مطلق، تنها منبع هستی ... در درون تک تک ماست و مشتاق است تا رحمت خود را بر سر ما فرود آورد. از سر راه او کنار برو و میدان را به او بسپار.
اینجا ازت یه خواهش دارم. میخوام به همه جملههای بالا عمیقاً توجه کنی. اگه خوب دقت کنی، متوجه یه چیزی میشی. متوجه میشی که محتوای تمام کتابهای خودیاری و خودشناسی که تا حالا خوندی هم خیلی شبیه حرفای اسکاول شین خودمونه! و این خانم خودآگاه صد و اندی سال قبل (البته با اتکا به آموزههای مسیح) به این آگاهی و اتصال با خالق رسیده و اونها رو با بشریت به اشتراک گذاشته چون مأموریت اثرگذاری در اون دوران رو داشته!

خواننده عزیز! هر کسی که هستی و هر پیشینه اعتقادی که داری، لطفاً به جملههای بالا و جملههای دیگه کتاب چهار اثر از اسکاول شین خوب فکر کن. سعی کن معنای جملهها رو هضم کنی و به زندگی خودت تعمیم بدی. دید وسیعی داشته باش. اگه بتونی حتی یکی از جملههارو هر روز زندگی کنی، کمک بزرگی در مسیر رشد معنوی که اساس همه پیشرفتهاست، به خودت کردی!
چرا اساس همه پیشرفتهاست؟ چون دنیای آروم درونی، به دنیای آروم بیرونی منجر میشه. کسی میتونه این قاعده رو انکار کنه؟!
و یادت نره که معنویت، دین و مذهب نیست! معنویت یعنی معنا. وقتی برای زندگیت معنا داشته باشی، یعنی همه چی داری و اگه زندگیت بیمعنا باشه، در حقیقت هیچی نداری!
من به اندازه کافی درباره این کتاب گفتم برات. حالا دیگه نوبت خودته دست به کار بشی. از بین تمام جملههای منتخبی که از کتاب چهار اثر فلورانس اسکاول شین نقل کردم، هر جملهای که بیشتر به دلت نشست رو انتخاب کن و مثل ذکر با خودت تکرار کن. انقدر تکرارش کن تا به خوردِ وجودت بره و به باورت تبدیل بشه.
یادت نره که ما فقط باورهامون رو زندگی میکنیم. و البته برای اینکه به باور تبدیل بشن اول باید خوبِ خوب درک و فهم بشن.
کتاب چهار اثر و سخنان فلورانس اسکاول شین یکی از بهترین ابزارهای باورسازیه. شاید بدونی که اسمش رفته توی لیست زرد (چقدر تأسفبرانگیز!) اما من میگم بیخیال این بازیا شو! یه کتاب به اصطلاح زرد از یه سبک زندگی بیهدف توخالی پر از احساس پوچی و بیارزشی خیلی خیلی بهتره. نه؟!
قبل از رفتن، شاید دوست داشتی این رو هم بخونی: برچسب روانشناسی زرد: آری یا خیر.
ما اینجاییم تا ذهنمون رو از شلوغیا و آلودگیها پاک کنیم و حقیقت زندگی رو پیدا کنیم. هر چیزی که به آرامش ذهن و روحت کمک کرد رو از دست نده! هر کتابی یه پلهست. آگاهی ما پله پله بالا میره. هر کتابی مارو آماده دریافت یه سری آگاهیهای دیگه از کتابای دیگه میکنه. خلاصه که در این مسیر پرهیاهو، مراقب خودت باش!
عشق، نور، آگاهی و برکت در تمام لحظههات جاری ❤️
و آدرس من در اینستاگرام:
https://www.instagram.com/vdakarami/