
یکی از معیارهایی که جهت سنجش آمادگی و بلوغ فناوری ها مورد استفاده قرار گرفته است سطوح آمادگی فناوری (TRL) میباشد. به عبارتی دیگر، TRLابزاری تحليلي براي سنجش و ارزيابي سطح آمادگي و بلوغ فناوري و مقدار خطرپذيري ناشي از استفاده از يك فناوري در توسعه محصول است. این سطوح برای اولین بار در دهه 80 میلادی توسط سازمان ناسا مطرح شد.در سال 1995 ، منکینز این سطوح را تا 9 سطح توصیف کرد. TRL مجموعه ای از معیارها به منظور ارزیابی میزان بلوغ و آمادگی فناوری است که امکان مقایسه سازگاری بین انواع مختلف فناوری را در چارچوب محصولی خاص و در محیطی عملیاتی و کاربردی میسر می کند. محاسبه TRL شامل بررسی و ارزیابی اجزا، سیستم های فرعی و سیستم کامل یک فناوری و محیط آن است.
