
بدون مقدمه شروع می کنم. اگر بخواهیم درک بهتری از لزوم رویکرد نوآورانه در یک اکوسیستم داشته باشیم، بهتر است اول ببینیم که اکوسیستمی که نخواهد نوآور باشد، چگونه اکوسیستمی خواهد بود؟
یک اکوسیستم غیرنوآور در حقیقت مجموعهای است که از هیچ انسجامی برخوردار نیست و برای تک تک اجزای آن نقشی تعریف نشده است. در چنین مجموعهای احتمال اینکه کارکردهای هر جزء با جزء دیگری تداخل پیدا کند، زیاد است. نقاطی که به عنوان اهداف چندگانه در یک اکوسیستم نوآوری طرح ریزی میشوند، در اکوسیستم غیرنوآور وجود ندارند و یا در سادهترین حالت، فقط معطوف به یک یا دو گام بعدی میشوند. ریسکها در یک اکوسیستم غیرنوآور میتوانند به یکباره منجر به نابودی هر جزء گردند و در عملکرد اجزای دیگر نیز اختلال جدی وارد کنند.
اما در یک اکوسیستم نوآوری ریسکها محاسبه شدهاند و زنجیرهی تأمین و سایر زنجیرههای ارزشی به گونهای طراحی میشوند که در صورت اختلال در هر جزء از سیستم، سایر اجزا به صورت پویا در بهبود عملکرد مؤثر باشند.
رسالتهای سازمانی در یک اکوسیستم غیرنوآور معطوف به اهدافی خاص هستند و ممکن است روزی پایان بپذیرند اما در یک اکوسیستم نوآوری رسالتها مطابق با شرایط تغییر میکنند؛ این تغییر گاهی به صورت جزیی است و گاهی به صورت ساختاری و ماهیتی اما به هرحال اصل وجود رسالتها همواره هست و پویایی دارد. موفقيت نوآوري هاي سازمان ها تنها به خودآنها برنمي گردد بلکه نوآوري هايي موفق هستند كه با توجه به اكوسيستم نوآوري موجود در بازار ارایه شوند.
اكوسيستم نوآوري؛ يك چيدمان تعاملي و جمعي است كه از طريق آن کارآفرینان محصولات خود را در يك راهكار منسجم و مشتري پسند ارايه مي دهند.
به عبارت دیگراکوسیستم نوآوری در واقع تلاش جامعهای از رهبران سازمانها و مدیران شرکتهای همفکر برای استفادهی بهینه از منابع در دسترس است تا از این طریق نتایجی را در قالب محصول یا خدمت به افراد، گروهها و سازمانهای دیگر ارائه دهند. این تلاش نوعی هم افزایی است و بر کل سیستم آن کسب و کار که متشکل از دهها، صدها و شاید هزاران شرکت بزرگ و کوچک است، فارغ از اینکه اندازهی فعلی شرکتها چقدر است و در چه منطقهی جغرافیایی قرار دارند.
اکوسیستم نوآوری پدیدهای جدید نیست، اما مطمئناً دارای ویژگیهای جدیدی است. ازآنجاکه جیمز مور در سال ۱۹۹۳ اصطلاح "اکوسیستم کسبوکار" را معرفی کرد، اصطلاح "اکوسیستم نوآوری" در مواردی همچون شرکت های نوپا بیشتر کاربرد داشته است.
مفاهیم جدیدی از این جنس اغلب نشاندهنده خروج از یک واقعیت قدیمی و شروع پارادایمی جدید است.