
موزیک مطالعه :
آیا تا به حال احساس بی خاصیت بودن کرده اید؟
مانند دوستان یا همکارانتان می خواهید کشف کنید که یک متقلب هستید و شما واقعاً شایسته شغل و موفقیت های خود نیستید؟
اگر چنین باشد، شما در دسته خوبی هستید. این احساسات به عنوان سندرم Impostor شناخته می شوند یا آنچه روانشناسان غالباً پدیده impostor می نامند. بر اساس مرور مقاله منتشر شده در مجله بین المللی علوم رفتاری، تخمین زده می شود 70 درصد از مردم این احساسات ناخوشایند را در مقطعی از زندگی خود تجربه می کنند. سندرم Impostor بر همه افراد از همه قسمت های زندگی تأثیر می گذارد. زنان ، مردان ، دانشجویان پزشکی ، مدیران بازاریابی ، بازیگران و مجریان.
سندروم impostor، ایده ایست که شما فقط بخاطر شانس موفق شدید و به خاطر استعداد یا مدرک تحصیلیتان نیست. این سندروم، اولین بار در سال 1978 توسط روانشناسان Pauline Rose Clance و Suzanne Imes شناسایی شد. آنها در مقاله خود این نظریه را مطرح كردند كه زنان تحت تأثیر منحصر به فردی نسبت به ابتلا سندرم impostor هستند.
از آن زمان به بعد، تحقیقات نشان داده است كه زن و مرد هر دو احساسات ناشایست را تجربه می كنند و Clance مقاله بعدی را منتشر كرد كه اذعان می كند كه سندرم impostor تنها محدود به زنان نمی شود.
امروزه، سندروم impostor می تواند برای هر کسی که قادر به درک موفقیت های خود نیست، اعمال شود.
متخصص سندروم impostor ، شخصی با نام Valerie Young که نویسنده کتابی در این زمینه است، در افرادی که احساسات ناشایست را تجربه می کنند، الگو هایی یافته است :
افراد کمالگرا انتظارات بسیار بالایی را برای خود تعیین می کنند و حتی اگر به 99٪ اهداف خود را دستیابند، باز هم احساس شکست می کنند. هر اشتباه کوچکی باعث می شود تا آنان صلاحیت خودشان را زیر سوال ببرند.
متخصصان، قبل از شروع یا قبول یک پروژه، نیاز به دانستن تمامی اطلاعات از آن پروژه را دارند و دائم به دنبال گرفتن مدرک هستند. اگر ده مورد مهارت برای کار کردن نیاز داشته باشند و آنان تنها هفت مهارت را بلد باشند، آن کار را قبول نمی کنند. مانند افرادی که اطلاعات فوق العاده ای دارند اما رزومه کاری و فعالیتشان خالی است. ( تنها بلدند صحبت کنند! )
حس نخبه گرایانه به افراد، اعتماد به نفس کاذب می دهد و انتظارات بسیار وحشتناکی از خود دارند. به عنوان مثال، آنان حس می کنند در عرض دو هفته می توانند به راحتی زبان انگلیسی را یاد بگیرند.
احساس می کنند، باید وظایف خود را به تنهایی انجام دهند. آنان تا جایی که بتوانند سوال نمی پرسند. چراکه می ترسند، دیگران فکر کنند هیچ چیز بارشان نیست و به عنوان شکست تلقی می کنند.
این بخش را ترجیح دادم از خودم توضیح بدهم : ما آدم ها دائما در حال مقایسه خود با دیگران هستیم. هنگامی خود را بادیگران مقایسه می کنیم و متوجه می شویم نسبت به آن ها مهارت کمتری داریم، دائما سعی می کنیم با زیاد کار کردن، آن خلائی که وجو دارد را پرکنیم. زیاد کار کردن، منجر به از دست دادن زندگی می شود.
منبع : بخشی از اینجا