
در قانون مجازات اسلامی از جرمی با مجازاتی سنگین به نام محاربه نام برده است. محاربه به معنای کشیدن سلاح است به قصد جان و مال و ناموس مردم که منجر به ترس و ناامنی در محیط بشود.
کشیدن سلاح (تجرید السلاح) به نحوی که موجب ناامنی و ترس مردم بشود تعریف محاربه خواهد بود. برای تحقق این جرم لازم است که نتیجه این جرم یعنی ناامنی محیط و ترس به وجود بیاید پس اگر این امر ایجاد نشود محاربه محقق نخواهد شد.
کسی که فعل محاربه را انجام می دهد یعنی با کشیدن سلاح، باعث خوف و وحشت مردم می شود محارب نامیده می شود و مجازات آن که در ادامه ذکر می شود ممکن است قطع عضو یا اعدام و یا تبعید باشد.
در این جرم نیازی نیست که فرد حتما از آن سلاحی که کشیده است استفاده کند؛ مثلا شلیک کند یا که تهدید انجام دهد و صرف این که دیده شود وی سلاح مثل تفنگ و… با خود دارد و باعث ترس مردم شود کفایت می کند.
گفتیم که در محاربه لازم است که فرد حامل سلاح باشد و حتی اگر شلیک نکند اما جمعی را بترساند و باعث ناامنی شود؛ محارب خواهد بود. حال ممکن است عده ای در مقابل محارب و افراد محارب سلاح دست بگیرند و دفاع کنند در اینجا کار این اشخاص محاربه نخواهد بود.
نکته دیگر این که اگر فردی قصد اصلی اش سرقت باشد ولی سرقت او به نحوی باشد که موجب سلب امنیت شود محارب خواهد بود. مثل سرقت از طلا فروشی که با تفنگ و کارهای خطرناک تر دیگر انجام می شود.
حد محاربه یکی از چهار مجازات زیر است:
مجازات تبعی مجازاتی ست که فرد در اثر انجام جرم از حقوق اجتماعی برای مدتی محروم می شود اگر از مجازات های نامبرده هر کدام به جز اعدام مورد حکم قرار گیرد بعد از اتمام مجازات فرد تا ۳ سال از حقوق اجتماعی محروم است.
اگر محکوم به اعدام شود و بر فرضی که این حکم اجرا نشود به هر دلیلی فرد تا ۷ سال محروم از حقوق اجتماعی مثل موارد استخدام و … خواهد بود.
توصیه می شود حتما برای این کار با وکیل کیفری متخصص مشورت کنید و کار دفاع در دادگاه را به وکیل مربوطه بسپارید.