بعضی از مشکلات مربوط به اجاره خانه، نه زمانی که مستأجر خانه را تحویل میگیرد و نه هنگام تخلیه، بلکه دقیقاً در همان چند دقیقهای شروع میشوند که قرارداد امضا میشود.
قرارداد اجاره برای خیلیها یک کار معمولی است؛ مبلغ رهن و اجاره مشخص میشود، تاریخ تحویل نوشته میشود و طرفین قرارداد را امضا میکنند. اما بعضی جزئیاتی که در آن لحظه ساده به نظر میرسند، ممکن است بعداً باعث اختلاف شوند.
اگر درباره مبلغ ودیعه، اجارهبها یا هر پرداخت دیگری توافقی صورت گرفته، بهتر است همان توافق بهطور دقیق در قرارداد نوشته شود.
تکیه کردن به جملههایی مثل «بعداً بین خودمان حل میکنیم» در زمان اختلاف معمولاً کار را سختتر میکند.
یکی از مواردی که گاهی نادیده گرفته میشود، تاریخ دقیق تحویل ملک است.
بهتر است مشخص باشد که ملک دقیقاً در چه تاریخی باید تحویل داده شود و در صورت تأخیر، تکلیف چه خواهد بود.
اگر خانه با وسایلی مثل کولر، پکیج، کابینت، اجاق گاز یا سایر تجهیزات تحویل میشود، بهتر است وضعیت آنها در قرارداد یا صورتجلسه تحویل مشخص شود.
این کار شاید در زمان امضای قرارداد چند دقیقه بیشتر طول بکشد، اما میتواند از اختلافهای بعدی جلوگیری کند.
بعضی افراد قرارداد را فقط برای فهمیدن مبلغ اجاره و مدت آن میخوانند و از کنار بندهای مربوط به فسخ یا خسارت عبور میکنند.
در حالی که همین بندها ممکن است هنگام بروز اختلاف اهمیت زیادی پیدا کنند.
قبل از امضا، باید بدانید در چه شرایطی امکان پایان دادن به قرارداد وجود دارد و برای هر یک از طرفین چه تعهداتی در نظر گرفته شده است.
این شاید سادهترین توصیه باشد، اما یکی از مهمترینهاست.
اگر بندی را متوجه نمیشوید، صرفاً به این دلیل که «همه قراردادها همین شکلی هستند» از آن عبور نکنید.
امضای قرارداد به این معناست که مفاد آن میتواند در آینده مبنای مطالبه حقوق و تعهدات طرفین قرار بگیرد.
قرارداد خوب لزوماً قراردادی نیست که طولانی و پر از اصطلاحات حقوقی باشد؛ قراردادی است که حقوق، تعهدات، زمانبندی و مسئولیتهای طرفین را تا حد امکان روشن کند.
بسیاری از اختلافات حقوقی را میتوان قبل از شکلگیری، با دقت بیشتر در همان مرحله تنظیم قرارداد کاهش داد.