
راستش پا گذاشتن روی یک سن و وارد شدن به سن دیگر اگر تغییری در تو حاصل نشده باشد، آنقدرها هم خوشحالی ندارد. روزها مثل هم و روز به دنیا آمدن تو هم مثل بقیه روزها، یک روز به عمرت اضافه میشود، یا در خواب غفلتی که سالها هم بر تو بگذرند همانی هستی که بودی. روز به دنیا آمدنت میتواند معیار خوبی باشد که خودت را در بوته آزمایش قرار دهی و خودت خودت را قضاوت کنی. ببینی از آنی که یک سال پیش در بوته آزمایش گذاشتی اش، با اینی که الان هستی چه تفاوت هایی داری. از نظر خودت پیشرفتی هم کرده ای. یا فقط یکسال پیر تر شده ای.
آه، گاهی اوقات هم همانی که بوده را حفظ کرده باشی خودش برگی برنده است. وقتی در جایی زندگی میکنی که هر کاری هم میخواهی بکنی، بحث فقط ریسکش نیست بحث اصلی عدم قطعیت های فراوان در آن است. گاهی حتی نمیتوانی برای یک هفته آینده هم برنامه ریزی کنی، اصلا نمیدانی که این جنگی که در آن هستی، زنده بیرون می آیی یا خیر. و امان از تویی که فقط با ساختن میتوانی به خودت ثابت کنی که رشد کرده ای و یا درجا زده ای و یا پسرفت کرده ای.
این زندگی بازیهای فراوان دارد، آدمها صورتک به روی صورت دارند. فرصت طلب هستند، منتظر هستن که زخمی برداری تا چهره واقعیشان را نشان دهد و به جای اینکه مرهم زحمت باشند، زخمت را تا استخوان فشار دهند.
آدمهایی که هر کدامشان یک جور منتظر فرصت میمانند تا از پشت به تو خنجر بزنند. صادقانه طی این همه سالی که زنده هستم یعنی این چهل سال همه جوره آدم دیده ام. چیزی که اصولا بین همه دیده ام این است که وقتی پولی نیست همه با انگیزه کار میکنند، حتی تلاش میکنند بدهی های همدیگر را هم بدهند . وای و داد از پول، پول که اولش کم کم بود و الان جریانش بیشتر شده است باعث میشود یک جمع برادرانه هم از هم بپاشد. آدمهایی که آنقدر به تو نزدیک بودند میبینی از پشت خنجرت میزنند.
هیچ اشکالی ندارد این راه ها را بارها رفته ای و بار ها صمیمیت بیجا باعث شده قلبت آتش بگیرد. ولی سالی که گذشت سالی بود که تو فهمیدی روی چه آدمهایی حساب باز کنی. و صورت پشت صورتک آدمها را بهتر ببینی. صد البته که خوب است. ولی همه اش همین نیست. چیزهایی هست که فقط خودت درکش کرده ای و حتی از توصیفش در نوشتن عاجزی و ترجیح میدهی موضوع را باز نکنی چون بجز خودت فکر نکنم فرد دیگری درکش کند.چیزاهایی که جان داده ای، درد کشیده ای تا درکش کنی و بدانی و درک کنی که شرف بالاترین داشته هر انسانی هست. و بی شرفان هرگز در زندگی ات دیگر جایی نخواهند داشت. معنی شرف داشتن هم برای من ترکیبی از چندین صفت است. بازگویشان نمیکنم و ساکت میمانم تا وقتش برسد. حالا من از نظر خودم آدمی هستم که تجربه به اندازه کافی کسب کرده است و محکم تر از همیشه قدم بر میدارد. حالا وقت رقصیدن من هست.نه کینه ای از کسی به دل دارم و نه راضی به ضرر کسی هستم. من با همه دنیا در صلح هستم و همه تلاشم را خواهم کرد که روز به روز با کیفیت بالاتر بسازم. فکر میکنم همینقدر نوشتن کافی باشد.
"به تاریخ چهاردهم اسفند هزار سیصد و پنج"
لاف عشق و گله از یار زهی لاف دروغ
عشقبازان چنین مستحق هجرانند
مگرم چشم سیاه تو بیاموزد کار
ور نه مستوری و مستی همه کس نتوانند
گر به نزهتگه ارواح برد بوی تو باد
عقل و جان گوهر هستی به نثار افشانند
زاهد ار رندی حافظ نکند فهم چه شد
دیو بگریزد از آن قوم که قرآن خوانند