تلاش، درد، رنج همه شان هم خانواده هستند. تلاش با درد و لذت همراه است و زندگی هم که رنج است، پس هر چه تلاش میکنیم به جلو برویم باید درد و رنج بیشتری را تحمل کنیم. امان از دیوهای سیاه زندگی که تحمل رنجش را سخت تر میکنند. آشنایان بی صفت، دشمنان به ظاهر دوست. همه آنهایی که فقط برای زخم زدن سر و کله شان پیدا شده است و هر روز به آنها میرسی و میرسانی و بعد مانند موجودی بی صفت دستانت را گاز میگیرند.
دنیا به اندازه لیاقت آدمها در کاسه شان میگذارد، این وسط تو نباید آدمی باشی که بیش از حقشان به آنها توجه کنی، چون رسم و نظم دنیا را به هم میزنی و اینها بالاخره دوباره برمیگردند به همانجایی که به آن تعلق دارند. آدم بی صفت و ابله نمیتواند زیاد از ذاتش دور بماند، دیر یا زود خودش هم میفهمد انگار به این دنیای جدید تعلق ندارد و دست و پا میزند تا به همانجایی برگردد که از آن آمده است.
رسیدن به یک موفقیت نتیجه تحمل درد و رنج فراوان است، و حاصل رنج اگر همه چیز بر وفق مرادت باشد میتواند یک موفقیت کوچک یا بزرگ باشد. کاری به آدمهایی ندارم که از وقتی به دنیا می آیند در ناز و نعمت هستند و حتی گاهی لیاقت نگه داشتن آن همه ثروت را هم ندارند چه برسد به اینکه افزون ترش هم کنند. همان آدمهایی که تا لنگ ظهر میخوابند و عصرها با دوستانشان جمع میشوند و تا دم صبح مشغول خوشگذرانی هستند و ثروت به ارث رسیده برایشان روزی می آورد. از درون عموما افسرده و از بیرون پر از زرق و برق.بگذریم که اینها هم اگر عرضه نداشته باشند همه چیز را به باد میدهند.
پول باد آورده را باد میبرد، آدمی که بدون زحمت به دارایی ای دست پیدا میکند، خودش هم میداند لیاقتش را نداشته و بازی روزگار به او ثروتی داده است و خودشان هم منتظر هستند تا ببینید کی دوباره بی چیز میشوند، مثل کارتن خوابی که در لاتاری برنده میلیون ها دلار میشود و چند سال بعد باز به همان کارتن خوابی برمیگردد.
بازی زندگی عجایب شهری است، گاهی به اوج میبرتت و گاهی به زمین میکوبتت. نتیجه انتخاب های خودت هم هست ولی انتخاب هایی که در چرخه زندگی گیر می افتند و زندگی میچرخد و میچرخد تا تو را به آنچه لایقت هستی برساند و گاهی هم نتیجه زحماتت و انتخاب هایت پوچ میشود. گردونه زندگی برای همه یکسان میچرخد، پس نه از شادی هایش زیاد خوشحال شو و نه بخاطر غمهایش از همه چیز دست بکش. زندگی است دیگر یک بازی بیرحم.
این وسط تنها کسی که راه را نشانم میدهد به گمانم تو هستی، همه چیز حول محور تو میچرخد. و من هرچه بیشتر در مدار تو بچرخم شانس موفقیتم بیشتر میشود. هرچند تو خودت هم گرفتار بازیهای خودت هستی. ولی همیشه برای من هم چراغ راه بوده ای. از داشتنت سیر نمیشوم حتی اگر عصبانی باشی، حتی اگر حوصله ام را نداشته باشی. ولی من همچنان مانند شب پره ای به گرد آتش وجودت میگردم تا شاید بهره ای نصیبم شود. راستش دمت گرم که هستی. بدون تو همه چیز خیلی طاقت فرسا تر بود.
