حرصم رو درمیاره هم توجه زیاد هم بی توجهی زیاد برای منی که شخصیت خودم رو توی کار پیدا کردم هیچ چیز به اندازه بیزنس های جدید وتوسعه دادنشون بهم لذت نمیده. گاهی نگرانیم اینه رفتارام باعث سو تفاهم نشه من واقعا همیشه تو یه عالم دیگه هستم. ولی دوستای خوبی دارم که حتی میگم نکنه حس بی تفاوتی داشته باشن.من هیچ وقت حال نمیکنم یه کوله پشتی وردارم برم ببینم چی میشه. نمیتونم واقعا نمیتونم.
هرجایی باشه که آنتن نداشته باشم انگار زندانم. از تعطیلی متنفرم
چه تعطیلات عید چه تعطیلات اخر هفته. حتی از دعوت شدن به مهمونی یا تا دیروقت جایی بودن.
من فقط گوشی و لپ تاپم رو میخام و یه خلوت همین.
بد شده که اینطوری شده ولی دیگه مثل سابق حوصله ندارم. همیش میخوام بدونم تهش برای بیزنسامون چیزی داره یا نه. نمیفهمم زندگی چیه. دوست دارم زندگی کنم گاهی با آدمایی که رابطه کاری ندارم. گاهی با آدمایی که باهاشون رابطه کاری دارم اونا خوب منو میفهمن و دوسشون دارم. همشون رو . شرکام رو ، همکارام رو دوستایی که بر پایه بیزنس بوده ولی خوب گاهی خسته میشم. گاهی هم برا ی خودم وقت میزارم. وقعا ولی درکش برای همه سخته که نمیتونم مثل بقیه خوش بگذرونم
