از تو شنیدن همیشه دوست داشتنی است، چه روبرویم نشسته باشی و چشمت به چشمانم دوخته شده باشد، چه صدایت را از پشت تلفن بشنوم و چه تکستی از تو باشد، همه اش این را میگوید که تو هستی و من هم هستم. که عشق بین من و تو هنوز جریان دارد. عشقی که در ازل قرار شده است تا همیشه بین قلب من و تو روان باشد.
دلم برای خنده هایت تنگ شده است، دلم حتی برای اشک هایت هم تنگ شده است، برای اینکه لبریز از احساس شوی و به پهنه صورتت غرق در اشک و عشق شوی، با دستانم اشک هایت را پاک کنم و بگویم آرامش باش همه وجود من! همه چیز درست میشود.
دلم برای این تنگ شده است که پیشت بنشینم و از غصه هایم بگویم و زار بزنم و تو کنارم بنشینی، دستانت را دور گردنم حلقه کنی و بی آنکه چیزی بگویی، به صدای اشک هایم گوش بدهی. دلم برای با هم بودنمان یک ذره شده است. دلم اصلا برای روزهایی که به غم گذشت تنگ نشده است، گفتم که خورشید آسمان زندگی من و تو دوباره طلوع میکند. و حالا تو و من کنار هم نشسته ایم و به افقی خیره شده ایم که آفتابش بی تاب تابیدن بر ماست.
روزگار دلم شاید خوش نباشد، ولی فکر حضور تو در همه زندگی ام جانم را جلا میدهد، روحم را صیقل میدهد، نفسی از اعماق وجودم به بیرون میدهم و به روزهایی فکر میکنم که هنوز بهتر از این روزهاست و منتظر هستند تا من و تو را در آغوش بکشند.
دلم برای کلبه مان از همیشه تنگ تر است، تنها جایی هست که میتوانیم بی دغدغه بنشینیم و چای آتشی بخوریم و تا خود صبح بگوییم و گریه کنیم و بخندیم. دلم برایت تنگ شده است، دلم برای هرم نفسهایت هم تنگ شده است، خورشید تابان زندگی ام! بیا و بتات که این تن سرد و جان بی جان محتاج نور و گرمای وجودت است.
