قبلا از همه چیز که خسته میشدم به فیلم دیدن پناه میبردم، تا حدی خودم را فیلم باز میدانستم. ولی الان چه، فیلم خوب که حالم را خوب نمیکند، اصلا حوصله دیدن هیچ فیلمی را هم ندارم. حتی معروفترین فیلمهایی که می آیند را هم نمیبینم. راستش انقدر بدبختی به لطف دولتمردان بر سرم آوار شده است که دیگر از انجام هیچ کاری لذت نمیبرم. از صبح تا شبم شده سر و کله زدن با این اداره و آن سازمان. خسته و کلافه ام کرده اند و من همچنان با سری از خوشی خالی به دنبال اهدافم افتان و خیزان میروم.
هیچ حساب و کتابی ندارد، هر روز به چیزی گیر میدهند، کسب و کار داشتن در ایران عذاب الیم است. از بس نمیدانی چه در انتظارت است، یک آب خوش از گلویت نمیگذارند پایین برود.گاهی آنقدر بی رمق میشوم که میگویم بگذار هرچه میخواهد بشود من دیگر حوصله پیگیری هم ندارم ولی باز به خودم می آیم و میگویم خوب چه کنم بالاخره این کسب و کارها را به یک جایی رسانده ام باید تا تهش هم بروم.باز به ناچار بلند میشوم و روز از نو و روزی از نو.
از دور نگاه زندگی ام میکنند و فکر میکنند آرامش نسبی دارم، درصورتیکه در دلم غوغا است. خسته، بیحوصله، بی روح فقط میدوم. بگذریم...
فرصتی شد یادت کنم و بگویم بین همه رنج کشیدن هایم یاد تو مونس من است، با هم در یک کشتی نشسته ایم و باهم پیش میرانیم. من و تو که باهم باشیم از عهده هرچیزی بر می آییم. هرچه میخواهد طوفان باشد، مچ طوفان هایی که از هر سو سویمان می آیند را با هم میخوابانیم و دوباره این مسیر با تو ادامه دارد.
آنقدر میدویم و نفس نفس میزنیم، تا روزگار را شرمنده خودمان کنیم و مجبورش کنیم سر به طاعت ما بگذارد، آنقدر برای هر چیزی جان میکنیم و تلاش میکنیم که شاخ غول های زندگی را بشکنیم. تو هم به خودت بیا، هنوز از نظر من به میانه راه هم نرسیده ایم، این زندگی و این دنیا به من و تو زیاد بدهکار است، حالا کم کم وقت وصول طلب هایمان است. کم کم مسیر ما هم سبز میشود و من و تو خرم و خرامان از آفتاب پاییزی که بر صورتمان مینشیند لذت میبریم و زیر پایمان خش خش برگها را حس میکنیم. ما میدان دار هستیم، میدان را خالی نمیکنیم و تا تهش میرویم، هرچه بادا باد. تهش نیستی و نابودی هم که باشد باز میدانیم همه تلاش خودمان را کرده ایم. من ناامید میشوم تو امیدم میدهی. تو کم می آوری من هلت میدهم. این مسیر بالاخره به روزهای خوبش هم میرسد. مهم این است که دست یکدیگر را سفت بگیریم و رهایش نکنیم.
