?زندگی را در دل نور زندگی میکنند، زیر درخت انجیر، آنجا که دیگر پاهایشان زنجیر نیست؛ زنجیر به اعتیاد، زنجیر به بیعدالتی...
?رها و آزاد هستند و میتوانند دوان دوان به هرسو قدم بگذارند تا با هر قدمشان بزرگتر شوند.
?آواز و موسیقی از زبان هایشان جاری میشود و بر قلبها مینشیند. زیبایی واقعی این آوازها این است که دیگران را بههم وصل میکنند و زندگی تلخ گذشته را به ترانهای شیرین تبدیل میکنند.
?گاه با سختی خود را به شاخههای انجیر میرسانند و با لبخندشان زندگی را رنگین میسازند؛ آن درخت قدیمی همیشه هست، آن درخت انجیر پیری که قصههای زیادی به خود دیده است و تمام آن خندهها و آوازها را در دل خود ثبت کرده است.
✍️به قلم سولماز، هنرمند خانه ایرانی دروازهغار در توصیف درخت انجیر حیاط و کلاس آواز خانه ایرانی دروازهغار