وقتی «مترسکها» جای «متخصصان» را می گیرند
تنِ این مزرعه از آفتِ عادت میسوخت
ما چه بیهوده همه عمر مترسک بودیم...
ریشه اصلی ناکارآمدی ساختارها، فروپاشی سازمانها و بازتولید بیعدالتی، تملق و بادمجاندورقابچینی است. بزرگترین آسیب اجتماعی زمانی رخ میدهد که منفعتطلبی و مداحی، جایگزین تخصص و شایستهسالاری میشود. این خطر وقتی به اوج میرسد که این جریان مخرب، در پوشش دلسوزانهٔ «کارشناس»، «مشاور» و «مدیر ارشد» به کانونهای تصمیمگیری نفوذ میکند؛ کسانی که به جای نقد منصفانه و علمی، نقش بله-قربانگوهای مدرن را بازی میکنند و مثل یک مترسک، فقط تماشاگر تاراجِ سرمایههای یک مجموعه هستند.
فرد متملق صرفاً برای حفظ جایگاه، صندلی و امتیازات خود، روی تمام تصمیمات غلط و سیاستهای آسیبزای مافوقش مهر تایید میزند. این تاییدهای فیک و تعریفوتمجیدهای بیاساس، مسئولان و رهبران را در یک حباب اطلاعاتی خطرناک قرار میدهد، آنها را دچار توهم خودبرتربینی و خطاناپذیری میکند و در نهایت، مسیر را برای خودکامگی، طغیان و بیدادگری هموار میسازد.
در چکلیست اخلاق پویای اجتماعی، حداقل انتظاری که از یک فرد مسئولیتپذیر میرود این است که اگر شجاعت به چالش کشیدن ساختار یا نقد صریح را ندارد، دستکم سکوت کند و با تایید کار اشتباه، به آن مشروعیت نبخشد؛ چرا که سکوت نجیبانه، هزار بار شرف دارد بر تایید باطلی که خشت نخست بنای ظلم را کج مینهد. نباید اجازه داد تملق به یک «عادت» اسارتبار تبدیل شود که مزارع انسانی و سازمانی ما را از درون بسوزاند.
به قول معروف، در برابر تملقگویان باید قاطعانه ایستاد و بساط این رفتار ذلیلانه را برچید تا فضا برای تخصص، شفافیت و عدالت باز شود.
نظر شما چیست!
حتمن در محیط کار یا جامعه با این «مترسکهای تاییدکننده» مواجه شدید؟ به نظرتون چطور میشه جلوی آسیب آدمهای تملقگو رو گرفت بدون اینکه خودمون آسیب ببینیم؟
تجربیاتتون رو برام بنویسید
برای جوان تر ها برای اونها که به دنبال تجربه به موفق هستند همه کامنتها رو میخونم و با هم گفتگو میکنیم.
#تملق #چاپلوسی #شایسته_سالاری #مدیریت_ناکارآمد #جامعه_شناسی #رانت #وحید_میررفتار #توسعه_فردی #شفافیت #مسئولیت_اجتماعی #وحیدمیررفتار #دوام #شاعرانه_نیست
#آنسوی_کاسپین