ویرگول
ورودثبت نام
یوسف درشته
یوسف درشته
یوسف درشته
یوسف درشته
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

به آرامی آغاز می کنی مردن

## مرگی آهسته

اگر که برنیایی از این خفتِ سنگین،

و پرده‌های سفر را پس نزنی از پیش رویت،

و گوش جان نسپاری به نجوای جهان،

و شکر این هستیِ دیرین نَگویی،

**به آرامی، به آرامی، آغاز می‌کنی مُردن.**

اگر خودباوری را، آن چراغِ کوچکِ جان،

فرو بگذاری در این ظلمتِ دیرین،

اگر دست نیازت را ز یاری‌گر بپوشی،

**به آرامی، به آرامی، آغاز می‌کنی مُردن.**

اگر زنجیر شدی بر بندگیِ عادت،

اگر در راهی گشته‌ای که آشناست، اما تهی،

اگر رنگی نپوشی از جهانِ تازهٔ فردا،

و با غریبه‌ای ننشینی به یک پیمانه،

**به آرامی، به آرامی، آغاز می‌کنی مُردن.**

اگر آن شورِ آتشین، آن شعلهٔ پنهان،

که می‌لرزاند پلکانِ سینه‌ات را،

و آن احساسِ سرکش، آن شورِ بی‌پروا،

که چشمت را کند از اشک پُر، از شوقِ پیدا،

ز دست افکنی از ترسِ این دنیا،

**تو آهسته‌تر، آهسته‌تر، می‌روی سوی نیستی.**

اگر در کار و عشقت، که هست سرمایه‌ات،

نبیندی شوقِ دیرین را، و آن را واگذاری،

اگر ایمنیِ کاذب را نپذیری، و از ترسِ پشیمانی،

به ورایِ منطقِ محض، قدم ننهی یک بار،

**تو می‌میری، و یادت نیز آهسته می‌میرد...**

**بیدار شو!**

**ببین!**

**بچش!**

**نخواب در این شبِ طولانی!**

**بگذار که جان تو، با عشق، بیدار بماند.**

یوسف درشته

***

۱
۱
یوسف درشته
یوسف درشته
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید