یه روز حدود سال ۹۳ یا ۹۴ بود. داشتم با مانی قاسمی حرف میزدم و ازش پرسیدم اگه بخواد یه عنوان شغلی بهم بده، اون چی میتونه باشه. بدون مکث گفت «مدیریت محصول.» از همونجا مسیرم رو پیدا کردم. توی این سالها از کارهای اجرایی گرفته تا گرافیک دیزاین، برنامهنویسی و هوش مصنوعی رو دنبال کردم، نه سطحی و گذرا، بلکه عمیق. کارهایی که توی گیتهاب گذاشتم نمونهی همین مسیرن؛ برام کدنویسی همیشه بیشتر از یه ابزار بوده، یه جور زبان برای بیان ایدههام.
این روزها هوش مصنوعی داره قواعد قدیمی رو به هم میریزه، همون نقشهایی که سالها طول کشیده بود شکل بگیرن. برای من فقط یه ابزار سریعتر و بهتر نیست؛ باعث شده به کارم یهجور دیگه نگاه کنم. کدنویسی همیشه بخشی از ابزارهام برای ساختن و اجرای ایدهها بوده. خیلی وقتها تنهایی پروژهها رو پیش بردم، خودم کد زدم، و چندتا ریپازیتوری دارم که هرکدوم یهجوری به کار کسی اومده، از پلاگینهای فیگما گرفته تا اپلیکیشنهای مختلف. این روزها هوش مصنوعی هم عضو همون تیم شده؛ توی هر پروژهای که پیش میبرم، حکم یه همکار رو داره.
توی شرکتهای سنتی همیشه «مسیر»های مشخصی هست: طراح فقط طراحی میکنه، مدیر محصول استراتژی میریزه، مهندس کد میزنه. توی تیمهای هوش مصنوعیمحور این مرزها کمرنگتر شده. شاید چون خودم هم کد میزنم و هم طراحی میکنم، برام راحتتر بود این مرزها رو کنار بذارم. توی تیمهایی که اینجوری کار میکنن، پروژهها سریعتر جلو میرن و کیفیت بهتری هم دارن؛ این رو با تجربهی خودم دیدم.
همین تجربه باعث شده فکر کنم دیگه نمیشه فقط توی یه مهارت متخصص بود و جات رو حفظ کرد. از یه مدیر محصول امروز فقط استراتژی و برنامهریزی نمیخوان؛ باید طراحی هم بلد باشه، اصول کدنویسی رو بفهمه، و حتی خودش بتونه یه پروژه رو کد بزنه و به اجرا برسونه، اونم با کمک ابزارهای هوش مصنوعی. اسمشون رو گذاشتم «سهگانهسازها»؛ آدمهایی که مدیریت، طراحی و کدنویسی رو با هم دارن. اولش این ایده یهکم نگرانکننده به نظر میرسید، ولی با ابزارهایی که یادگیری رو سریعتر کردن، این مسیر برام جذابتر شده.
یه زمانی فکر میکردم تغییر بیشتر توی سطح تیمها اتفاق میافته. بعد فهمیدم هوش مصنوعی مدیرها رو هم مجبور به بازنگری میکنه. دیگه نمیشه فقط از دور نظارت کرد و انتظار داشت تیم با بهرهوری بالا کار کنه. حالا باید درک عمیقتری از ابعاد کار داشته باشم و با تکنولوژیهای جدید هماهنگ بشم؛ از بودجهبندی گرفته تا منابع انسانی و پشتیبانی از ابزارهای هوش مصنوعی، همهجا باید عوض بشم.
باور دارم کدنویسی، طراحی و مدیریت محصول با هم، یه روش دیدن دنیاست؛ هوش مصنوعی یه لایه به این روش دیدن اضافه کرده. هر روز بیشتر میفهمم که باید سرعتم رو با این تغییرات هماهنگ کنم. به نظرم رمز موفقیت آینده اینه که چقدر جا برای این تغییرات توی زندگی و کارمون باز کنیم.
برای من این مسیر یعنی آزادی توی خلق و اجرا. هرکی این رو باور کنه و بلد باشه خودش رو با ابزارهای تازه مجهز کنه، میتونه همین مسیر رو بره جلو.