روی تخته سنگ نشسته بودم. نگاهم غرق تلاطم رودخونه، فکرم هزار جا!
《از کلاسای ریاضیم گرفته بود تا پول اجاره خونه و آب و برق و گاز! درگیری که با صابخونمون داشتم فک نکنم با کس دیگه ای میتونستم داشته باشم! تو ماه، از ۳۰روزش، ۲۸روزشو دم خونه ی ما بود! به بهونه ی مجرد بودن و سر صدایی که هیچ وقت نبود و آش کشک خالشو این حرفا! مرتیکه جلو بقیه هرز نمیرفت! اما خب! خاله زنکی بود برای خودش! میگفتن حاجی محلس! احترامش واجبه! از جلوش که رد میشی باس روسریتو سفت کنی! نمیگن اونی که میخواد گناه نکنه باید چشش پاک باشه! نمیگن حاجیه که حاجیه نباید تو هر چی که میخواد سرکی بکشه! اعتقاداتشون این ریختیه! میگن حاجیه محله! از قدیم بوده! جای پدرمونه! والا برا ما که پدری نکرد! تیغشو رو گلومون تیز تر کرد!
سمیه دختر آفاق خانم میگه: شاهد؛ پسره اولش از زن دوم حاجی؛ آقایی برای خودش!
آقاییو اینا تو چش پاک بودنو سر به زیری میدونن! زن و تو خونه نشوندن میدن! رضایت آقاییشون براشون ارجعیت داره!
نه سمیه خانم، مرد بودن به اینا نیس! مرد بودن به جنسیت نیست! آقایی به ریشو ابرو های سگرمه شده نیس!
مرد بودن به صدای پس کله انداختن نیس! غیور بودن یه مرد به تعصبات افراطی نیست!
مرد واقعی پیدا کردنش سخته!
پریروز خونه ی سادات خانم رفتم، به دخترش، گیسو، ریاضی درس بدم! نگاه خیره و پر از غضب اردشیر،شوهرش، به کنار؛ نگاه های خود سادات خانم هم که دیگه هیچی! از گیسو میپرسم: چرا بابات اینطوری نگاهم میکنه؟
گیسو هم نه گذاشت نه برداشت گفت: چیزه... آخه میدونی؟!بابام اینا... زیاد از این که دخترا برن خونه ملت کار کنن، خوششون نمیاد، میگن میخواد برا یکی توری چیزی پهن کنه!
چشمام اون لحظه احتمالا از کاسه درمیومدن اگه پلک نمیزدم! از جام بلند شدم، کتابامو تو کیفم چپوندم. گیسو هم: واااای خانم زرین توروخدا.. ببخشید... من منظورم با شما نبود.. شما که ماهی..فلانی بهمانی.
از شدت عصبانیت رفتم با کیفم تو صورت اردشیر خانشون زدم:مرد حسابی خودت خبرم کردی بیام ور دل دخترت بهش درس بدم...چرا چشاتو واسم اینطوری میکنی؟!مشکل داری معلم نمیگرفتی.اههااا! بگو پس!معلم مردم که نمیتونی بگیری! هم خدارو میخوای هم خرما؟
اردشیر با اون قیافه ی زهوار دررفتش مشتی تو صورتم پروند. یه لحظه حتی نفهمیدم چی شد. نفسم رفت و اومد.
اردشیر: دختره ی هرجایی! بلدم نیستی که حرف بزنی واسه من کیف بلند میکنی!؟ بزنم دک و دهنتو بیارم پایین!؟
سادات خانمم زیر لب آه و نفرین میکرد.
گایار، پسرشون، درو که باز کرد با صورت سرخ باباش و تن افتاده ی من روی زمین روبه رو شد. اشکم رو صورتم لیز میخوردن. اردشیر دسته تراولای ۵۰ تومنی رو تو صورتم پرت گرد. گریم شدید تر شد. بلند شدم دسترو تو صورت گایار پرت کردم و رفتم. صدای هوار هوار گیسو و ناله و نفرین:تو شیطانی دختر جون رو هنوز میشنیدم.
نمیدونم کجای کار کردن یه دختر بده! کجای زندگی مجردی توی یه ساختمون بده؟! واقعا نمیدونم!》
از رو تخته سنگ میپرم پایین. میشینم کنار آب. کفای روی آب نمیذاره خودمو ببینم. دستمو تو آب میبرم. کف ها رو کنار میزنم. کف های جدید میان.
اعتقادات و ریشه ها مثل کف روی آب میمونن! هر چقدرم بزنیشون کنار، سعی به عوض کردنش داشته باشی از بین نمیرن...مگر این از یه جا ساقط بشن.
پامو توی آب میذارم سردیش به استخونم نفوذ میکنه. صدای خش خش برگا رو میشنوم. گایار کنارم میشینه: دماغت چه طوره؟
نیشخندی میزنمو: تو که پولتو گرفتی! و دوباره نیشخند میزنم!:مامانت راست میگه ها من شیطانم.
این دفعه قهقهه میزنم.
-[هیچ کس رو قضاوت نکنید؛)]
#روایتگرباش
#مرد_بودن
#هلا