چهار

پست چهار قبلی رفت توی درفت پس عنوان چهار به این نوشته تعلق میگیره.

قبل‌ترها وبلاگ دختری رو میخوندم که دبیرستان خودم درس خونده بود و چند سالی از من بزرگتر بود. خاموش بودم و اون لیسانسش رو گرفت.. فوق هم رفت و مدتی میشه که مهاجرت کرده به هلند. فکر کنم حدود یک سالی میشه‌.. برای بعد از مهاجرتش‌ وبلاگ جدیدی ساخت ولی من دیگه طاقت نداشتم بخونمش‌...

چرا؟ چون حسودیم میشه!!

من واقعا به مهاجرت علاقه دارم... به رفتن و زندگی بین یه فرهنگ دیگه.. به آزادی‌هایی که به وجود میاد.. استقلال و داشتن یه خونه‌ی مستقل...

اون داشت تک‌تک چیزهایی رو تجربه میکرد و البته ازشون می‌نوشت که برای من آرزو هستن...

طبیعی نیست که من طاقت نیارم؟

هنوز بین آدرس‌های مارک شده هست ولی خیلی وقته سر نزدم.. شاید دیگه نمینویسه‌... شاید هزارتا اتفاق‌ افتاده باشه یا حتی قید هلند رو زده و برگشته..

نمیدونم... شاید یه روز دوباره جرئت کردم.. حسادت و ترس رو گذاشتم کنار و خوندم...

همین.