سلام.
با توجه به ترک اعتیاد قبلی (موفق شدم!!!! الان فکر کنم ۱۰ روزی هست که پاکم?) من ناگهان با حجم زیادی وقت مواجه شدم و از اونجایی که ناتوان از درس خوندن هستم این فرصت با بدترین وجه ممکن حروم میشه
وقتی بچههای توییتر از علاقهی زیادشون به درس خوندن مینویسن من به شدت حسرت میخورم.. برای روزهایی که دیوانهوار درس میخوندم.. و برای الان متاسف میشم که چرا اینجور فراری و بزدلم... من میدونم که به درس علاقه دارم ولی چرایی "فرار از درگیری ذهنی" رو متوجه نمیشم
احتمالا علت اصلی این ماجرا ترس باشه. چرا؟ عرض میکنم -___-
مدتی قبل (شاید حدود ۳ سال پیش) به دو علت افسردگی و اشکال در شیوهی مطالعه، همهی مطالبی که برای امتحان میخوندم و طبیعتا شب امتحانی بودم!!! از یادم میرفت.. نمیدونم کدوم علت غلبه داشت ولی من از این فراموشی میترسم. با اینکه بارها بعد از این بهم ثابت شد حداقل از لحاظ ذهنی مشکل حادی ندارم و وقایع خیلی جزئی و دوری رو هم یادم میاد، بازم نتونستم اعتماد به نفسم رو برگردونم.. و حالا میترسم بخونم و باز فراموش کنم
تمایل دارم با یه مشاور تحصیلی واقعی!! صحبت کنم و ازش بخوام شیوهی درست درس خوندن و خلاصهنویسی رو بهم یاد بده؛ میدونم که این شیوه برای هرکس متفاوته ولی حداقل من استایل خاصی ندارم.. چه رنجی میبرم از این بیاستایلی!!!
شیوهی برگزاری امتحانات هر روز سختتر میشن و دانشگاه کمر بسته به قتل ما بینواها :(((
از ماه دیگه کلاسهای حضوری خواهم داشت و درود بر دانشگاه ^____^
به نظرم برنامهریزی خیلی کمککنندهس ولی اول باید مشکل ترسم رو بذارم کنار.. بپذیرم و برای به خاطر سپردن مطالب تلاش کنم. با اینکه دیر شده و تا همینجا خیلیییی عقبم ولی همچنان ماهی رو از آب بگیرم تازهس...
امروز بالاخره میرم کتاب رو میخرم ? و میخوام درس بخونم..
پروردگار! من خیلیییی بندهی بدیام. هر روز بدتر میشم. به قولهایی که دادم با وقاحت عمل نکردم. ولی لطفا کمکم کن... من به جز تو هیچ دست یاریگری ندارم. لطفا لطفا لطفا، ملتمسانه ازت میخوام بهم کمک کنی..
د اند.