چرا انسان گوشت گاو میخوره ولی مثلا میگه خوک بده یا این طوری بگم حیوون میخوره ولی سگ ها رم دوست داره بغلشون میکنه و نازشون میکنه
این جدایی و چندگانگی و دورویی انسان از چیه ؟
چرا حس نمیکنه داره اشتباه میزنه ؟
چرا نمیفهمه این عشق نیست
چون انسان بعد مدتی تمام تصمیماتش رو با این نیت میگیره که چی به من حال میده
تو اون گاو رو به خاطر خودش دوست نداری مثلا «عاشقشی» چون بهت حال میده
تو «عاشق» اون سگی چون بهت حال میده حس کیوت بودن و حس تملک و قدرت میده تو او سگ رو به خاطر خودش نمیخوای
همین طور تو روابط مثلا «عاشقانه» زن و مرد تا زمانی عاشق همن که به همدیگه حال میدن و دیگری رو به خاطر خودش نمیخواد فقط وسیله ایه برای رفع نیازهای خودش
تا وقتی انسان کارهاش به خاطر این حال درونی خودش باشه به دیگری فکر نمیکنه و باعث رنج هم برای خودش هم برای دیگران(حتی حیوانات) میشه
تا وقتی کارهاش به خاطر حال درونیشه همیشه دوگانهگی داره تو کارهاش
یه روز عاشق حیوانیه یه روز حیوانی رو میکشه میخوره
یه روز عاشق دیگری یه روز نفرت داره
این انسان هیچ تعادلی تو زندگیش نداره اساسا خشنه ،گم شدست، یه روز امیدواره یه روز نا امید
از سر همین درموندگی میره تراپی چون گم شدست میخواد خودش رو پیدا کنه سالم بشه ولی دیگه قافیه زندگی رو باخته چون حتی حرف های تراپیست رو هم اون مرکز درونی داره رد یا قبول میکنه
خود تراپیست رو هم با این مرکز درونی انتخاب کرده که بهش حال بده
خود تراپیست هم همینه اونم فقط دنبال اینه که اون حالی که تو دنبالش هستی رو بهت بده اگه نده که دیگه تو پیشش نمیری که واسه نیم ساعت یک میلیون ازت بگیره!
پس میبینی هیچ کس دنبال دیدن «اون چیزی که هست » نیست چون اون چیزی که هست ممکنه مخالف اون درون باشه و همه چیزش به هم میریزه
حالا شما چهطور به این آدم میخوای بگی که توی زندگی «تو» معنا نداری اصلا مهم نیستی
اون بیرون مهمه ، حقیقت و اون چیزی که هست مهمه !