باز غروب و یک شب دیگر
باز دلتنگی و یک شعر
باز باد و باران
باز دوباره دلم کرده هوایت
باز طلوع شب و غصه های بی خبر
دلی گریان و خنده های دیگر
باز ناگهان رخ بده
در پاییز زرد و خزون
در بوی خاک باران زده
در حرف های ناتمام
کافه ی کنج دیوار
نیمکت های انتظار
در آخرین
نفس های حبس شده ای
سینه ام
ناگهان بیا و غافلگیرم کن
بیا و مرا در تار موهایت تاب بده
بگذار درون قلبت
به رقص شوم
بودنت را دوست دارم
و به آغوشت مرا بگیر و بفشار
باز باران و صدای دلداری
باز دلتنگی و یک شعر
باز دوباره دلم کرده هوایت
عجب هوای دل انگیز و عاشقانه ایی داری
عزیزحسینی
