عزیزحسینی

همه می‌گویند فراموش می‌کنی. دروغ می‌گویند. آدم فقط یاد می‌گیرد با زخم‌هایش زندگی کند، درست مثل کسی که با پای شکسته راه می‌رود. درد می‌کشد، ولی به روی خودش نمی‌آورد. گاهی آن‌قدر خوب نقش آدم‌های نرمال را بازی می‌کنی که حتی خودت هم فریب می‌خوری... تا شبی، ساعتی، لحظه‌ای دوباره سقوط کنی به همان سیاه‌چاله‌ی قدیمی.

عزیزحسینی