حقیقتا کمی اندیشیدم ..
که بهر چه آمده ام ؟
بهر چه نفس میکشم ؟
به کجا خواهم رسید ؟
پس از مرگم چه ؟
دیدم که مرگی نیست ...
روح جاودانه است ...
دیدم که هدف روح است
دلیل روح است
مقصد روح است
دیدم که باید احساس کنم تمام حس ها را
مهربانی را
احترام را
حقارت را
نفرت را
عشق را
محبت را
تنهایی را
شادی را
غم را
درد را
و لیاقت را
دیدم که باید تجربه کنم
سوگ را
زندگی را
شکست را
موفقیت را
طرد شدن را
طوفان را ....
و در پس تمام شان باید بایستم ...
با روحی بزرگ ، عمیق و آرام ....
دیدم که تنها یادگارم ... تنها دستاوردم ... تنها توشه ی سفرم
روحم است ...
پس تنها وظیفه ام ، پرداختن به روحم است .
تا با روحی مقاوم به کشف دنیای ندیده و سفر بی پایان قدم بگذارم .
پ ن : دلی و نصف شبی(3am) ... شب ها عجیب ان ...
