ساعت هفته. مث پونزده سال گذشته راس همین ساعت از سرکار میاد خونه. خونه؛ اتاقی هفتاد و پنج متری تو طبقه شصت و چهارم یکی از بلندترین آسمان خراش های شهر. شهر؛ بندری شلوغ. شلوغ؛ جایی که آپارتمان ها کنار هم چیده شدند مثل قبر. قبر؛ مدفنی برای ماشین های دود گرفته. دود گرفته؛ جایی که خورشید معلوم نیست. معلوم نیست؛ که آخرش چی میشه. چی میشه؟ منم نمیدونم.
کیفش رو روی میز میذاره. کتش رو میندازه روی یه صندلی و خسته و کوفته از این امروز و دیروز و روزهای قبل و روزهای قبلتر روی کاناپه می افته.
ربات از اتاق میاد بیرون: سلام .... قربان. عصرتون....بخیر. چیزی....نیاز....دارید؟
مرد از خستگی حوصله جواب دادن ندارد . ربات با صدای بلندتر دوباره تکرار میکند: چیزی...نیاز...دارید؟
مرد گفت: امروز، هزار و هشتصد و هشتاد و سه روزه که نخوابیدم.
ربات گفت: به....داروی....خواب آور....احتیاج.....دارید؟
مرد گفت: هر شب داری داروی خواب آور میدی و هیچ اثری نداشته.
ربات گفت: پس...به...چی...نیاز...دارید؟
مرد گفت: زندگی.
ربات گفت: زندگی...دیگه...چیه؟
مرد گفت: زنده بودن، زیستن، حیات. یعنی اینکه صبح به جای آلارم گوشی با صدای خروس بیدار شی؛ کنار خانواده.
ربات گفت: خانواده...دیگه...چیه؟
مرد گفت: مجموعه افراد دارای پیوند سببی یا نسبی که در زیر یک سقف زندگی می کنند. یعنی کسایی که دوستت دارن.
ربات گفت: دوست...داشتن...یعنی...چی؟
مرد گفت: مهر و محبت داشتن به کسی یا چیزی. یعنی همون احساسی که به یه شاخه گل یا به یه دختر پیدا میکنی.
ربات گفت: احساس...یعنی...چی؟
مرد گفت: احساس، درک چیزی است با یکی از حواس. اگر احساس با حس ظاهری باشد، آن را مشاهدات می گویند و اگر با حس باطن باشد وجدانیات. مثل ناراحتی، عصبانیت، خوشحالی.
ربات گفت: خوشحالی...یعنی...چی؟
مرد گفت: ابتهاج، بهجت، خوشحالی، خشنودی، سرور، شادمانی، شادی، مسرت. مثلا وقتی تو روز تولدت، هدیه میگیری.
ربات گفت: تولد...دیگه...چیه؟
مرد گفت: پدید آمدن چیزی از چیز دیگر. روز خوبیه، اگه اون روز تولد تو باشه.
ربات گفت: روز...خوب...دیگه...چیه؟
مرد گفت: روزی که بد نباشه. مثلا روزی که...روزی که...منم نمیدونم.
و دوباره ساکت شد.
98.06.24
#تئون_هستم
