زندگی...

تنها، به تماشای لحظات نشسته‌ام.

به تماشای هرآنچه نامش را زندگی گذاشته‌اند.

زندگیِ سراسر اندوه؛ با گاهی گذری از شادی.

و آوای مبهمی در خیالم زمزمه می‌شود و وعده‌ی ثانیه‌های خوش می‌دهد. به کرات. و نه در گذر؛ که مانا.

تا دخترکِ مغلوب شده در دریای غم را، مجاب کند به ادامه دادن!

ادامه دادن هرآنچه نامش را زندگی گذاشته‌اند...

"نگارک"