
«به چشمانم»
برای شما که پنجره روح من بودید و تمام دنیایم را برایم قاب گرفتید.
پلک های من که بسته شد، بروید و طلوع دنیای فرد دیگری شوید.
به وجود تازه جان گرفتهاش، ماه را نشان دهید، به یاد من دسته گل نرگسی را با عشق نگاه کنید، ابر ها را در آغوش بکشید!
اشک ها و خستگی ها و التماس هایتان را میبوسم؛
اگر موفق نشدم تصاویر زیبایی برایتان بسازم از من بگذرید، امیدوارم دنیای جدیدتان سفید و درخشان باشد. 🤍
«به قلبم»
آه عزیز من! تا ابد با تو حرف دارم...
تو نباشی دیگر هیچکس صدای مرا نمیشنود.
یادت هست که هر وقت در رنج بودی دستم را رویت میفشاردم؟ تو همیشه در آغوش من بودی.
شاید قبل از رفتن نتوانم مرهمی برایت پیدا کنم.
غم نخور عزیز من، دوری ما موقتیست.
مدتی در آغوش دیگری بمان تا دیدارمان فرا برسد.
قسم میخورم که هیچ چیز به جز مهر و پاکی در تو جای نداده ام! زلال بمان!
قربان تپش و خستگی و دردت؛ قربان جوانه هایت، قربان چشم انتظاریات. مبادا غم و شادی هایمان را فراموش کنی. در دنیای جدیدت برایت آرزو دارم که بجز از شوق عشق، تپش هایت نامتعادل نشود. دوستت دارم. 🤍
«به ریههایم»
مرا بابت دم و باز دم دود ها حلال کنید، جبر جغرافیایی بود.
برایتان آرزو دارم در دنیای بعدی در طبیعت زیست کنید. کنار درخت ها و گل ها. کنار نسیم و باران. در تنفس های عمیق روزهای آزادی، مرا هم یاد کنید. 🤍
«به پوستم»
برای تویی که مرز بین من و جهان بودی، چقدر لمس قطرات باران و نوازش انگشتان مهربان تو را آرام میکرد.
تمام وجودم را در گرما و سرما و خطر در آغوش کشیدی؛ حالا وقتش رسیده که مرهمی باشی برای روی زخم های دیگری. دنیا دنیا نوازش برایت آرزو میکنم. 🤍
«به استخوانهایم»
با هم از روزهایی که نرم و نازک بودی رسیدیم به حالا که ستون من شده ای! روحم خم و مچاله بود اما تو لحظه ای از پا نیفتادی و ظاهرمان را حفظ کردی.
تو باید بمانی!
بگذار قامت کسی، با تو دوباره قامت شود. 🤍
و به همتان...
شما آخرین تکه های من هستید؛
کم لطفی هایم را فراموش کنید.
این شیرین ترین وداع ممکن برای ماست.
جدایی ما گرما و نور را به چند نفر دیگر هدیه میدهد.
بدون من ممکن است از هم دور بمانید اما بدانید که تنها وصیتم به شما عاشقانه زیستن است.
بروید
نجات دهید
زنده بمانید
عاشق بمانید 🤍
#نرگس_رضائیان