هر انسانی ثانیه‌هایی را در ابهام بر سر می‌برد،
پیش آمده که لحظاتی نقطه‌ای در افق و یا نگاهی، ذهن و دل را مشغول می‌کند و عقل را از زمین به آسمان‌ها می‌برد.
لحظاتی پر از سؤال‌های بی‌جوابی که در پی حقیقت بی‌پرده هستند و نه شعار‌های قرن ۲۱.
و اگر در همان لحظه عقل به حرکتی در تفکر نرسد و خاک بر سرش ریخت و مدفون شود،
انسان را به بن بست می‌رساند.
و این بن بستی در شخص به شخص متغیر است که کِی و چگونه سرباز کند و داشته‌ها و نداشته‌ها را بسوزاند.
رسیدن به حقایق زندگی مهم‌ترین اعمال و افکار است که بر همه چیز اثر دارد و هر چیز را در خود دارد.
و اگر نباشد انگار همه چیز همان است، اما هیچ نیست؛
و دنیا مکانی جز برای خوردن و خوابیدن و گذراندن نخواهد بود.
