ویرگول
ورودثبت نام
کامیار ارباب ‌زی
کامیار ارباب ‌زیپسرکی هستم که اندک صدای دلنشینی دارد و قلمی هم در نوشتن آنچه در دل دارد؛ برای خواندن و شنیدن بیشتر به وبسایت پسرک سر بزنید http://kamyararbabzi.ir/
کامیار ارباب ‌زی
کامیار ارباب ‌زی
خواندن ۱ دقیقه·۷ سال پیش

آسمان تنهاست!

مدت‌هاست که از عشق ابرهای آسمان سخن نگفتم؛ عشقی که همچو ابر می‌آید، خورشید را می‌ستاند و لحظاتی را تاریک و سرخورده می‌نماید.

زود هم می‌روند.

امان از این دل‌ها و چشم‌ها و گوش‌ها و زبان‌ها که گاهی چنان ناغافل گره می‌خورند که انسان از خدا بی‌خبر را مهمان خاک کوچه می‌کنند.

این دل‌بری‌ها و عشق‌ها نیایند بهتر است، چرا که بر کسی که هدفی و غایتی در زندگانی دارد، جز ویرانی و خسارت چیزی ندارند و گاهی ارزش‌ها را و نیروها را فقط می‌ربایند و می‌روند.

آسمان را دیده‌اید؟

آری وسیع است و آبی؛ جالب است که حتی در آن دودها و خاکستر‌های شهر، باز هم آبی می‌ماند و خواهد ماند و با آن همه وسعت دید و نظر، آن بالاها تنهاست؛

و تنهایی را می‌پذیرد و می‌بارد و می‌تابد و شب می‌شود.

آسمان بودن و بر عرش بودن عالیست و تنهایی هم دارد.

البته او تنها نیست،‌ او خورشیدی گرمابخش دارد و رفیقی همچو ماه سفید!

و همین است که وقتی خواست، بر آسمان بودن است، باید تنهایی را پذیرفت و به دنبال خورشید زندگانی و آن رفیق ماه شبانه بود.

و نه عشق‌های کوچه بازاری و زمینی ...

قلمی از کامیار ارباب‌زی
با تفکری از جنس تمشک

آسمانعشقتنهاییخورشیدپرواز
۱۱
۰
کامیار ارباب ‌زی
کامیار ارباب ‌زی
پسرکی هستم که اندک صدای دلنشینی دارد و قلمی هم در نوشتن آنچه در دل دارد؛ برای خواندن و شنیدن بیشتر به وبسایت پسرک سر بزنید http://kamyararbabzi.ir/
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید