« وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ»
هر موجود زنده ای را از آب قرار دادیم
می دانیم بشر محدود به دنیاست، و اولین چیزهایی که درک می کند امور قابل احساس با حواس پنجگانه است؛ از این رو بهترین راه شناساندن امور معنوی و فراتر از حسّ، درآوردن آن ها به قالب موضوعات قابل مشاهده است. این روش در متون قرآن و روایات معصومین علیهم السلام فراوان مورد استفاده قرار گرفته است.
?از اساسی ترین موضوعات معنوی، جایگاه امامت است که با عقول محدود ما هرگز قابل دستیابی به عمق حقیقتش نیست. اما برای قدری نزدیک شدن به مفهوم آن، از نمونه های محسوس دنیوی استفاده شده است.
تشبیه «امام» به «آب» یا «چشمه» و شبیه اینها، فراوان مورد تصریح قرار گرفته و نکته ی آن هم روشن است: ریشه ی حیات و شکوفایی در جهان هستی را باید در «آب» جست.تا جایی که حیات دنیا هم با خلقت آب آغاز شده است:
روایت امیر المؤمنین علیه السلام:
فأول شيء خلقه من خلقه الشيء الذي جميع الأشياء منه و هو الماء (التوحید/67)
«اولین جیزی که خداوند آفرید و تمام اشیاء را از او ایجاد کرد آب است».
?نحوه ی تأثیر آب در ایجاد حیات، بنیادی و مقدّم بر تمام شرایط دیگر است. مثلاً در حیات یک درخت، خاک مناسب، نور و شرایط دیگر هم لازمست؛ اما خاک تنها بستری برای رشد درخت بوده و حتی در کشاورزی جدید روش هایی برای کاشت بدون خاک در حال پیشرفت است. در حالیکه آب برای تزریق حیات به درخت ضروری است و به هیچ روشی امکان ندارد کوچکترین گیاهی بدون رسیدن آب به آن، به وجود بیاید.
این مسأله در مورد دیگر موجودات زنده هم چنینست، می دانیم که هرگز ارگانیسمی بدون آب شکل نمی گیرد.