خسته ام از تمام تلاش ها برای بهبود، برای ساختن و یاد دادن. تلاش می کنم بی عیب باشم اما تلاشی است برای رضایت همگان، که کاملا عبث است.
راه طولانی برای رسیدن به خواسته ها و اهداف طی کرده ام، و نسبتا به جایگاه معقولی در سن خودم رسیده ام. تلاشی برای ساختن هر آنچه مطلوب است برای خودم و همسرم. اما چرا خوشحال نیستم.
مهاجرت کردم از شهرم به شهری دیگر برای ناشناس بودن، برای ساختن ارتباطاتی بهتر و معقول تر، اما ظاهرا ایراد از خودم است. ساختن ارتباطی که دوست داشته باشم از داشتنش برایم سخت است.
شاید در راه اشتباهی افتاده ام، افتاده ایم!