
وقتی خبر قهرمانی کیارش صادقی در مرحله مقدماتی انتخابی رولان گاروس جوانان منتشر شد، کمتر کسی به سازوکار پشت این موفقیت توجه کرد: اعزام گروهی و برنامهریزی فدراسیون تنیس. این رقابتها در رده زیر 16 سال و در قزاقستان برگزار شد و ایران چهار نماینده به میدان فرستاد؛ دو پسر و دو دختر. خودِ اتفاق قهرمانی اهمیت دارد، اما نحوه حضور جمعی نوجوانان ایرانی در یک تورنمنت انتخابی گرنداسلم همان نکتهای است که باید به آن چشم دوخت.
در بخش پسران، کیارش صادقی همراه با آیریک عابدینزاده بود؛ همنسلی که پیش از این با کیارش در بازی دونفره مسابقات بینالمللی پایه همبازی شده بود. صادقی از همان نخستین دیدار نشان داد که آمده برای نتیجه گیری: برد در اولین بازی گروهی و عبور بدون از دست دادن صدر جدول از رقبایی از ازبکستان، عربستان و خود قزاقستان. دو نمایش سطح بالا در مراحل حذفی او را تا سکوی قهرمانی پیش برد و اینک او تنها نماینده کاروان است که به مرحله کسب سهمیه در ژاپن رسیده است.
در بخش دختران نیز موژان عابدلاتی و هانا شعبانپور پیراهن ایران را برتن داشتند و شعبانپور کارش را با پیروزی برابر نماینده میزبان آغاز کرد. اگرچه موفقیت نهایی به اندازه قهرمانی صادقی برجسته نبود، اما تجربه مسابقه در یک تورنمنت بینالمللی سطح انتخابی گرنداسلم برای هر چهار بازیکن سرمایه ارزشمندی است که در ادامه فصل به چشم خواهد آمد.
برای تنیسی که در ردههای پایه سالها کمسروصدا بوده، تصویر چهار نوجوان ایرانی که همزمان در یک رقابت انتخابی گرنداسلم میجنگند، نشانهای از تغییر آرام اما واقعی است. کیارش صادقی فعلاً پرچمدار این نسل تازه است، اما ارزش اصلی کار در برنامهریزی جمعی و فراهم کردن فرصت بازی برای چند بازیکن همزمان نهفته است؛ سرمایهای که میتواند در آینده نزدیک به نتایج بیشتر تبدیل شود.
متن کامل این مطلب را در تنیکس بخوانید..