بزرگ کردن بچه در دنیای امروز با تمام دوره‌های قبل تفاوت دارد. دیگر نه از آن حیاط‌های بزرگ و پر از دارودرخت خبری هست که بچه‌ها بتوانند از صبح تا شب در آن بدوند، و نه از آن جمع‌های شلوغ خانوادگی که همیشه چند هم‌بازی در آن‌ها پیدا می‌شد. حالا ما مانده‌ایم و آپارتمان‌های کوچک، برنامه‌های کاری فشرده و بچه‌هایی که انرژی‌شان انگار هیچ‌وقت تمام نمی‌شود.
یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های ما به‌عنوان والدین امروزی، مدیریت همین انرژی و فراهم کردن یک محیط مناسب برای رشد اجتماعی کودک است. خیلی وقت‌ها می‌بینیم که بچه‌ها به دلیل محدودیت‌های فضای فیزیکی خانه، خیلی زود به سمت تلویزیون یا تبلت کشیده می‌شوند. اما واقعیت این است که هیچ صفحه‌نمایشی نمی‌تواند جایگزین تعامل واقعی، لمس کردن بافت‌های مختلف، دویدن و بازی با هم‌سن‌وسال‌ها شود. بچه‌ها برای اینکه بتوانند مهارت‌های ارتباطی، همدلی و حل مسئله را یاد بگیرند، نیاز دارند در محیطی قرار بگیرند که پر از محرک‌های طبیعی و فرصت‌های کشف آزادانه باشد.
