مواد روشن کننده نوری (OBA) ، مواد روشن کننده فلورسنت (FBA) یا سفید کننده های فلورسنت (FWA) ، ترکیبات شیمیایی هستند که نور را در ناحیه فرابنفش (معمولاً 340-370 نانومتر) از طیف الکترومغناطیسی جذب می کنند و نور را در ناحیه آبی (به طور معمول 420-470 نانومتر) توسط فلورسانس ساطع کنید. این افزودنی ها اغلب برای افزایش ظاهر رنگ پارچه و کاغذ استفاده می شوند و باعث ایجاد اثر "سفید" می شوند. آنها با جبران کمبود نور آبی و بنفش منعکس شده توسط مواد ، با انتشار نوری آبی و بنفش فلوروفور ، ذاتاً مواد زرد / نارنجی را به نظر می رسانند
مواد براق کننده نوری اکنون بخشی جدایی ناپذیر از تمام پودرهای شستشو ، مواد رنگی هستند که توسط الیاف نساجی از محلول جذب می شوند اما پس از شستشو از بین نمی روند. آنها نور ماوراlet بنفش نامرئی را در قسمت آبی طیف به نور مرئی تبدیل می کنند و باعث می شوند فیبر نسبت بیشتری از نور مرئی را منعکس کند و باعث روشن تر شدن آن شود. علاوه بر این ، از آنجا که میزان نور اضافی منعکس شده در قسمت آبی طیف قرار دارد ، این رنگ بنفش آبی تکمیل کننده هر نوع زردی موجود در فیبر خواهد بود تا سفیدتر و همچنین روشن تر به نظر برسد. ساختارهای شیمیایی عوامل روشنایی نوری پیچیده است. بسیاری از فرمول ها اسرار تجاری هستند.

اگرچه عملکرد براق کننده های نوری یا همان اپتیکال برایتنر ها از برخی جهات به رنگ آبی لباس شویی به سبک قدیمی شباهت دارد ، اما این دو روش نباید اشتباه گرفته شوند. در روش قدیمی ، رنگ یا رنگدانه آبی روی فیبر جذب می شود. این رنگ آبی تمایل به جذب نور زرد افتاده بر روی آن دارد و نور غنی تر از رنگ آبی را منعکس می کند. با این حال ، با آبی شدن ، پارچه مقداری از نور افتاده بر روی آن را جذب می کند و از این رو نور کمتری از آنچه دریافت می کند منعکس می شود. بنابراین ، پارچه سفیدتر به نظر می رسد ، نه روشن تر.
اسید اتیلن دی آمین تترا استیک) یا نمک سدیم آن خاصیت ترکیب با یونهای فلزی خاص را دارد و یک مجتمع مولکولی را تشکیل می دهد که یون کلسیم را قفل یا کلات می کند تا دیگر ویژگی های یونی از خود نشان ندهد. در آب سخت ، یون های کلسیم و منیزیم غیرفعال می شوند ، و آب به طور موثر نرم می شود. ادتا می تواند مجتمع های مشابهی را با سایر یون های فلزی تشکیل دهد
مواد معدنی محلول در آب مانند تالک ، خاک دیاتومه ، سیلیس ، سنگ مرمر ، خاکستر آتشفشانی (پوکه) ، گچ ، فلدسپات ، کوارتز و ماسه اغلب پودر شده و به فرمول های صابون یا مواد شوینده مصنوعی اضافه می شوند. ساینده های طبیعی ، مانند خاک اره ، نیز استفاده می شوند.
چندین روش در ساخت صابون به کار رفته است که بیشتر آنها شامل گرما هستند. فرایندها می توانند به صورت مداوم یا به صورت دسته ای باشند.
فرآیند جوشاندن
هنوز هم به طور گسترده توسط تولید کنندگان کوچک و متوسط مورد استفاده قرار می گیرد ، فرآیند جوشاندن روشی قدیمی است. هدف آن تولید صابون در شرایط تصفیه شده و عاری از گلیسیرین است. صابون شسته و رفته ماده اولیه برای ساخت میله ، پوسته ، مهره و پودر است. فرآیند جوشش در یک سری مراحل به نام تغییرات انجام می شود. این موارد در کتری (که در بریتانیا بزرگ به آن تابه گفته می شود) وجود دارد.
در مرحله اول ، چربی های ذوب شده در کتری قرار داده می شود و محلول سود سوز آور به تدریج اضافه می شود. سپس کل توده را با بخار آزاد از کویل های سوراخ دار داخل کتری می جوشانند. واکنش صابون سازی اکنون اتفاق می افتد. با واکنش سود سوزآور با چربی ، توده به تدریج ضخیم یا امولسیون می شود و هم صابون و هم گلیسیرین تولید می کند.
برای جدا کردن گلیسیرین از صابون ، توده جوشانده خمیر با آب نمک تصفیه می شود. محتوای نمک کتری به صورت یک لایه فوقانی که یک توده صاف صابون ناخالص است و یک لایه پایین که از یک محلول نمکی آبی به همراه گلیسیرین محلول در آن تشکیل شده است ، خارج شده و یا جدا می شوند. بنابراین اساس حذف گلیسیرین حلالیت گلیسیرین و عدم حل شدن صابون در محلول نمک است. محلول نمک کمی قلیایی ، که به آن لیموی خرج شده گفته می شود ، از کف ظرف یا کتری استخراج می شود و متعاقباً برای بازیابی گلیسیرین تحت درمان قرار می گیرد.

توده صاف و دانه ریز صابون باقیمانده در کتری پس از از بین بردن ماده چربی مصرفی حاوی هر نوع چربی غیر پاپونیزه شده (معمولاً اثری است که در هنگام صابون زدگی از واکنش خارج شده است) به علاوه کثیفی و مواد رنگی موجود در روغنهای اصلی. در مرحله بعدی ، به نام تغییر قوی ، محلول سوزاننده قوی به جرم اضافه می شود ، سپس جوشانده می شود تا آخرین چربی آزاد از بین برود.
مرحله نهایی که اصطکاک و ته نشینی نامیده می شود ، جرم را به صابونی شسته و رفته تبدیل می کند و آلودگی و مواد رنگی را از بین می برد. پس از تغییر شدید ، ممکن است یک یا چند شستشوی آب نمک برای از بین بردن قلیایی آزاد به صابون داده شود ، یا ممکن است به طور مستقیم قرار گیرد. پیچیدن شامل جوشاندن جرم با آب اضافه شده تا رسیدن به غلظت است که باعث جدا شدن محتوای کتری به دو لایه شود. لایه فوقانی صابونی شسته و رفته ، که گاهی اوقات صابون کتری نیز نامیده می شود ، دارای ترکیب تقریباً ثابت برای چربی معین است (حدود 70 درصد صابون ، 30 درصد آب). پایین تر ، به نام nigre ، در محتوای صابون از 15 تا 40 درصد متفاوت است. از آنجا که مواد رنگ آمیزی ، صابونهای خاک ، نمک ، قلیایی و فلزی در ماده منیزیم قابل حل هستند اما در صابون شسته و رفته نسبتاً نامحلول هستند و از آنجا که بیشتر ناخالصی ها متراکم بوده و تمایل به نشستن دارند ، لایه رنگی این مواد را از صابون شسته و رفته می گیرد.